Δευ - Σαβ 9.00 - 21.00 Κυριακή ΚΛΕΙΣΤΑ

Apr 22
16 C
few clouds
Athens

Δωροκάρτα!

Κάντε δώρo στους φίλους σας και τους συγγενείς από το σπίτι ! Διαλέξτε το ποσό που θέλετε και δώστε τους μία δωροεπιταγή για να την χρησιμοποιήσουν όποτε θέλουν και για όποιον προορισμό ή τουριστική υπηρεσία επιθυμούν. Επικοινωνήστε μαζί μας για πληροφορίες...

Instagram @mavrogiannis_travel

Ακολουθήστε μας

WordPress Gallery

Tel : (+30) 2102911366 & (+30) 2102928965

Σημεία αναχωρήσεων των εκδρομών: Ομόνοια - Πατησίων - Γαλάτσι

Top
ΤΑ ΝΕΑ ΜΑΣ
404
paged,page-template,page-template-blog-standard-whole-post,page-template-blog-standard-whole-post-php,page,page-id-404,paged-6,page-paged-6,mkd-core-1.1.1,mkdf-social-login-1.1,mkdf-tours-1.3,voyage-ver-1.3,mkdf-smooth-scroll,mkdf-smooth-page-transitions,mkdf-ajax,mkdf-grid-1300,mkdf-blog-installed,mkdf-header-standard,mkdf-sticky-header-on-scroll-up,mkdf-default-mobile-header,mkdf-sticky-up-mobile-header,mkdf-dropdown-default,mkdf-dark-header,mkdf-fullscreen-search,mkdf-fullscreen-search-with-bg-image,mkdf-search-fade,mkdf-side-menu-slide-with-content,mkdf-width-470,mkdf-medium-title-text,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive

ΤΑ ΝΕΑ ΜΑΣ

Τελευταία Νέα

Ενημερωθείτε για νέους προορισμούς, πακέτα και προσφορές!

29 Ιαν

Οι «Πολύχρυσες Μυκήνες»

Ξενάγηση στον αρχαιολογικό χώρο των Μυκηνών

 

Oι Mυκήνες κατοικούνταν από το 2.500 π.X. Η λαμπρότερη όμως εποχή της ιστορίας και της ακμής τους συμπίπτει με την Ύστερη Εποχή του Xαλκού από το 1600 μέχρι το 1110 π.X. περίπου. Στην περίοδο αυτή αντιστοιχούν και τα περισσότερα ορατά μέχρι σήμερα ευρήματα.

Σύμφωνα με την μυθολογία ιδρυτής των Μυκηνών ήταν ο Περσέας. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι ο Περσέας ονόμασε τη νέα πόλη Μυκήνες είτε επειδή εκεί έπεσε ο μύκης του ξίφους του είτε επειδή εκεί αποκαλύφθηκε μία πηγή με άφθονο νερό, η Περσεία πηγή, κάτω από τη ρίζα ενός «μύκητος», δηλαδή ενός μανιταριού. Σύμφωνα με το μύθο, όπως αναφέρει η πύλη odysseus.culture.gr του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, οι απόγονοι του Περσέα βασίλεψαν στις Μυκήνες για τρεις γενιές, με τελευταίο τον Ευρυσθέα, που σκοτώθηκε χωρίς να αφήσει απογόνους και έτσι οι κάτοικοι των Μυκηνών επέλεξαν ως βασιλιά τους τον Ατρέα, γιο του Πέλοπα και πατέρα του Αγαμέμνονα και του Μενέλαου.

1681117Πηγή: 

Η ανοικοδόμηση των ανακτόρων, που είναι ορατά σήμερα, άρχισε γύρω στο 1350 π.Χ.. Τότε ξεκίνησε και η οχύρωση της ακρόπολης. Αργότερα, κατά την ελληνιστική περίοδο, οι Αργίτες επισκεύασαν τα προϊστορικά τείχη και τον αρχαϊκό ναό και κτίζοντας ένα μικρό θέατρο πάνω από το δρόμο του θολωτού τάφου της Κλυταιμνήστρας. Τους επόμενους αιώνες η κωμόπολη παρέμεινε σχεδόν εγκαταλελειμμένη και ήταν ήδη ερειπωμένη όταν την επισκέφθηκε ο Παυσανίας το 2ο αι. μ.Χ.

Τα κυκλώπεια τείχη της μυκηναϊκής ακρόπολης, όμως, παρέμεναν ορατά στο πέρασμα των αιώνων και αποτέλεσαν πόλο έλξης πολλών περιηγητών που δεν δίστασαν να λεηλατήσουν το χώρο κατά τον 18ο και 19ο αιώνα.

Το 1837, μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας, οι Μυκήνες τέθηκαν υπό την αιγίδα της εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας, η οποία μέχρι σήμερα πραγματοποιεί έρευνες στο χώρο. Το 1941 ο αντιπρόσωπός της, Κ. Πιττάκης, καθάρισε την Πύλη των Λεόντων και το 1876 ο Ερρίκος Σλήμαν, ύστερα από μικρές δοκιμαστικές τομές το 1874, ξεκίνησε τη μεγάλη του ανασκαφή, που αποκάλυψε πέντε τάφους, υπό την επίβλεψη του Π. Σταματάκη, ο οποίος συνέχισε τις εργασίες το διάστημα 1876-1877, αποκαλύπτοντας και τον έκτο τάφο.

Μυκήνες Falke Jacob Von 1887

Το έργο του Σλήμαν και του Χρήστου Τσούντα συνέχισε ο Άλαν Γουέις (A. Wace), διευθυντής της Βρετανικής Αρχαιολογικής Σχολής, που από τα 1919 έως τα 1955, συστηματοποίησε τα έως τότε δεδομένα, εμπλούτισε την έρευνα, τα ευρήματα και τη γνώση του χώρου και του πολιτιστικού του ιδιώματος. Και τα επόμενα χρόνια συνεχίστηκαν οι έρευνες.

Εντός του αρχαιολογικού χώρου υπάρχει και το Αρχαιολογικό Μουσείο Μυκηνών. Τα κυριότερα μνημεία είναι:

Ο θησαυρός του Ατρέα
Ο θησαυρός του Ατρέα ή ο τάφος του Αγαμέμνονα είναι το πιο μνημειώδες κτίσμα της μυκηναϊκής εποχής. Διατηρείται σε άριστη κατάσταση. Πρόκειται για έναν από τους μεγαλύτερους και τελειότερους μυκηναϊκούς θολωτούς τάφους και τον πιο εντυπωσιακό από τους 9, που συνολικά έχουν βρεθεί στις Μυκήνες. Χρονολογείται μεταξύ 1350-1250 π.Χ. και είναι σύγχρονος μαζί με την Πύλη των Λεόντων. Χρησιμοποιήθηκε για την ταφή κάποιου σημαντικού μέλους της βασιλικής οικογένειας των Μυκηνών και από την εποχή του περιηγητή Παυσανία (2ος αιώνας μ.Χ.). Οι κάτοικοι της περιοχής αποκαλούσαν το μνημείο ως «θησαυρό του Ατρέα», θησαυροφυλάκιο του ιδρυτή της μυθικής μυκηναϊκής ακρόπολης .

MaskAgamemnon

Τάφος της «Κλυταιμνήστρας»
Πρόκειται για έναν από τους τάφους των Μυκηνών. Βρίσκεται έξω από την Ακρόπολη, αλλά εντός του αρχαιολογικού χώρου των Μυκηνών. Ανακαλύφθηκε τυχαία το 1809 από τους χωρικούς, που έχτιζαν το υδραγωγείο του Χαρβατιού, όπως λεγόταν τότε το σημερινό χωριό Μυκήνες. Το 1951 αναστηλώθηκε από την Αρχαιολογική Υπηρεσία. Ο θάλαμός του έχει διάμετρο 13,50μ. και το ύψος της μετά την αναστήλωσή της φτάνει τα 13 μ. Μέχρι το ύψος των 8,55 μ. η θόλος διατηρείται στην αρχική της μορφή. Αξιοσημείωτο είναι ότι έχει σύστημα αποχέτευσης των ομβρίων.

Ο τάφος του Αίγισθου
Βρίσκεται κοντά στον τάφο της Κλυταιμνήστρας. Ο τάφος του Αιγίσθου ανήκει στον πρώτο τύπο των θολωτών και ίσως χτίστηκε στο 1500 π.Χ. Το ύψος της θόλου του υπολογίζεται στα 14,50 μ. και για την κατασκευή της χρησιμοποιήθηκαν μικρότεροι λίθοι. Ο τάφος πήρε αυθαίρετα το όνομα του Αίγιστου, ο οποίος έζησε γύρω στο 1200 π.Χ., ενώ ο τάφος χρονολογείται στο 1500 π.Χ.

Ο τάφος των Λεόντων
Ο τρίτος θολωτός τάφος που βρίσκεται στον αρχαιολογικό χώρο των Μυκηνών.Η ονομασία του είναι συμβατική και οφείλεται πιθανότατα στο γεγονός ότι βρέθηκε πολύ κοντά στην πύλη των Λεόντων. Χρονολογείται στο 1350 π.X. Οι υπόλοιποι 5 σωζόμενοι θολωτοί τάφοι των Μυκηνών παραμένουν άγνωστοι στους πολλούς, γιατί βρίσκονται στη δυτική πλαγιά του λόφου της Παναγίτσας μέσα στους ελαιώνες της περιοχής. Η προσπέλαση σε τρεις απ’ αυτούς γίνεται από τον αγροτικό ασφαλτόδρομο, που ξεκινάει από το κέντρο του σημερινού οικισμού των Μυκηνών ή από το σημερινό νεκροταφείο των Μυκηνών και διασχίζει τον ελαιώνα στη δυτική πλαγιά του λόφου της Παναγίτσας με κατεύθυνση βορειοδυτικά.

O Tάφος των Δαιμόνων
Πρόκειται για σπουδαίο μνημείο, που χτίστηκε την ίδια περίοδο (μέσα 13ου αι. π.X.) με τους τάφους του Aτρέα και της Kλυταιμνήστρας και διατηρεί ανέπαφη τη θόλο του.

Ο τάφος των Κυκλώπων
Στο ίδιο σημείο και σε απόσταση 40 περίπου μέτρων νοτιότερα του τάφου των Δαιμόνων βρίσκονται τα ερείπια του τάφου των Κυκλώπων. Οι τοίχοι του δρόμου, που οδηγεί στον τάφο, έχουν καταρρεύσει, όπως και η είσοδος του τάφου, που τη φράζουν οι ογκόλιθοι του υπέρθυρου. Ο θάλαμος με διάμετρο 9 περίπου μέτρα διατηρεί τους τοίχους του από ακατέργαστες σχετικά πέτρες, που δείχνουν ότι ο τάφος χρονολογείται στην πρώιμη περίοδο (1600- 1400 π.Χ.).

Ο τάφος κάτω Φούρνος
Είναι σύγχρονος με τον τάφο των Λεόντων και τον τάφο της Παναγίτσας (1400-1300 π.Χ.). Χρονολογείται στους παλαιότερους τάφους και είναι χτισμένος την ίδια εποχή με εκείνον του Αιγίσθου και των Κυκλώπων, την περίοδο 1600-1400 π.Χ.

Ο τάφος της Παναγίτσας
Βρίσκεται στη δυτική πλαγιά του λόφου της Παναγίτσας, κάτω ακριβώς από το σημερινό εξωκλήσι, από το οποίο προφανώς πήρε το όνομά του και ο λόφος και ο συγκεκριμένος τάφος.

 

 

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Μυκηνών βρίσκεται εντός του αρχαιολογικού χώρου των Μυκηνών. Είναι διαμορφωμένο ώστε να εξυπηρετεί τόσο τη διαφύλαξη του υλικού που προέρχεται από τις ανασκαφές στην ακρόπολη των Μυκηνών, την άμεση περιοχή της και τον ευρύτερο περιβάλλοντα χώρο της, όσο και να λειτουργεί ως εκθεσιακός χώρος, για την ενημέρωση των επισκεπτών, συμπληρώνοντας την περιήγηση τους. Το μουσείο στεγάζεται σ΄ ένα σύγχρονο κτήριο, το οποίο ανεγέρθηκε στους πρόποδες του λόφου των Μυκηνών και σε άμεση γειτνίαση με την ακρόπολη. Κτίστηκε με τρόπο που να εξασφαλίζει άμεση επικοινωνία με τα αρχαία κατάλοιπα, τμήματα των οποίων είναι ορατά από τα μεγάλα παράθυρα του και που ο επισκέπτης συναντάει στην πορεία του από την είσοδο του αρχαιολογικού χώρου, όπου βρίσκεται το εκδοτήριο. Είναι κτισμένο σε τρία επίπεδα και καλύπτει μία συνολική επιφάνεια 2000 τ.μ. Μεγάλη έκταση του μουσείου είναι αφιερωμένη στη φύλαξη του αρχαιολογικού υλικού που προέρχεται από τις ανασκαφικές έρευνες που διεξάχθηκαν στο παρελθόν και συνεχίζονται στις μέρες μας. Ο εκθεσιακός χώρος καλύπτει περίπου το ένα τέταρτο της έκτασης του μουσείου. Διαμορφώθηκε στην ανατολική πτέρυγα του κτηρίου, σε δύο επίπεδα και περιλαμβάνει τρεις αίθουσες. Η κεντρική του είσοδος βρίσκεται στη νοτιοδυτική του πλευρά. Πριν φτάσει στο προαύλιο όπου και η είσοδος της έκθεσης, ο επισκέπτης συναντά το «θολωτό τάφο των Λεόντων?. Η είσοδος οδηγεί σ΄ έναν ευρύχωρο προθάλαμο (165 τ.μ), στο κέντρο του οποίου έχει τοποθετηθεί μία μακέτα της ακρόπολης, ενώ πίνακες με κείμενα και εποπτικό υλικό παρουσιάζουν τις συνδεδεμένες με τις Μυκήνες, απεικονίσεις του χώρου από περιηγητές των περασμένων αιώνων, καθώς και το ιστορικό των ανασκαφών. Η επίσκεψη αρχίζει από την αίθουσα που επικοινωνεί με τον προθάλαμο στη δεξιά του πλευρά. Οι άλλες δύο αίθουσες βρίσκονται σε χαμηλότερο επίπεδο και επικοινωνούν με την πρώτη με διπλό επικλινή διάδρομο. Μετά απ’ αυτές ο επισκέπτης επιστρέφει στον προθάλαμο από άλλο επικλινή διάδρομο. Η έκθεση αναπτύσσεται σε τέσσερις αυτοτελείς ενότητες, ως επί το πλείστον σε μεγάλες περιμετρικές επιτοίχιες προθήκες. Οι δύο πρώτες αίθουσες του εκθεσιακού χώρου είναι αφιερωμένες η πρώτη στη ζωή των Μυκηναίων και η δεύτερη σε κατώτερο επίπεδο, στα ταφικά τους έθιμα. Στην πρώτη αίθουσα, που είναι και η μεγαλύτερη (150 τ.μ.), παρουσιάζονται εκθέματα από την πρώτη χρήση του χώρου ως το τέλος των προϊστορικών χρόνων, ανάλογα με τα κτιριακά συγκροτήματα, στα οποία βρέθηκαν. Στη δεύτερη αίθουσα (115 τ.μ.) παρουσιάζεται το υλικό που προέρχεται από τάφους, αρχίζοντας από τους Ταφικούς Κύκλους Α και Β και συνεχίζοντας με τα εκθέματα από τα διάσπαρτα νεκροταφεία των θαλαμωτών τάφων στην ευρύτερη περιοχή των Μυκηνών. Οι άλλες δύο ενότητες αποτελούν τα θέματα της τρίτης αίθουσας (115 τ.μ.) της έκθεσης. Η πρώτη αφορά στη χρήση του χώρου στις Μυκήνες κατά τους ιστορικούς χρόνους ενώ η δεύτερη και τελευταία είναι αφιερωμένη στις δραστηριότητες των Μυκηναίων, στις οποίες οφείλεται η μοναδικότητα του μυκηναϊκού πολιτισμού. Στις ευρύχωρες αποθήκες του μουσείου στεγάζεται επίσης υλικό που μεταφέρθηκε από το Μουσείο Ναυπλίου και το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Εξειδικευμένα εργαστήρια, κεραμικών και μετάλλινων αντικειμένων επιτρέπουν τη συντήρησή του υλικού επί τόπου ενώ υπάρχουν χώροι γραφείων και βιβλιοθήκη για τη διευκόλυνση των μελετητών, που ενασχολούνται με αυτό.

 

 

Πηγή :  www.cnn.gr και https://www.youtube.com/watch?v=GU_Li2RUM3M

 

Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να την ευχαριστηθείς από το να ανακαλύψεις τις γοητευτικές διαφορές της.

Με αφορμή την ανακήρυξη του 2018 ως Ευρωπαϊκού Έτους Πολιτιστικής Κληρονομιάς, η Ευρωπαϊκή Αντιπροσωπεία της Τουρκίας διοργάνωσε μια σειρά από δράσεις σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς για την ανάδειξη του πολιτισμού της Κωνσταντινούπολης, που μπορεί να μην είναι η πρωτεύουσα της χώρας, είναι όμως η αδιαμφισβήτητη «πρωταγωνίστρια». Με 1.608 στρέμματα του κέντρου της να έχουν καταχωρισθεί σήμερα στη λίστα μνημείων παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO, η στρατηγική των Τούρκων στον τομέα της τουριστικής ανάπτυξης κινείται σε έναν βασικό άξονα: ότι, πέρα από τα μνημεία, εξίσου σημαντικές πτυχές της τοπικής κουλτούρας είναι η γαστρονομία, τα έθιμα, η προφορική παράδοση, οι τέχνες. Στόχος είναι ο ταξιδιώτης να έρθει πιο κοντά σε όλα αυτά, να αναγνωρίσει τα κοινά στοιχεία και τις διαφορές που υπάρχουν ανάμεσα στους πολιτισμούς της Ευρώπης και να πλησιάσει ίσως ο ίδιος περισσότερο τις δικές του ρίζες.

Στα τέλη του Οκτώβρη, οπότε και υλοποιήθηκε το δικό μας ταξίδι, μέσα σ’ ένα εικοσιτετράωρο μπορούσες να δεις στην Κωνσταντινούπολη και τις τέσσερις εποχές. Από το πρωινό κρύο και τη βροχή ο ήλιος του μεσημεριού σε έβρισκε στα σοκάκια της αγοράς του Kadιköy να τρως λουκούμια με τζίντζερ, καρύδα, μήλο και λεμόνι από το Ali Muhiddin Haci Bekir, ενώ τα καφέ στα γύρω στενά είχαν γεμίσει από κόσμο. Εξάλλου οι φθινοπωρινές λιακάδες δίνουν πάντα αφορμή για kayif – έτσι λένε οι Τούρκοι όταν πηγαίνουν για καφέ με φίλους, όταν μαζεύονται για ρακή, όταν χαίρονται το ηλιοβασίλεμα στον Βόσπορο. Όταν δηλαδή δίνουν χρόνο στον εαυτό τους για να κάνουν ό,τι τους ευχαριστεί. «Κayif» σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει «απόλαυση». Και στην Κωνσταντινούπολη οι απολαύσεις είναι πολλές, όπως και οι αντιθέσεις της.

1. ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΠΟΥ ΕΝΩΝΟΥΝ  

Οι ψαράδες με τα καλάμια οι οποίοι στέκονται εκατέρωθεν της γέφυρας του Γαλατά και τα εστιατόρια που βρίσκονται στο κάτω μέρος της είναι από τις πιο αναγνωρίσιμες εικόνες της Κωνσταντινούπολης. Η νέα γέφυρα του Γαλατά χτίστηκε το 1994 και έχει μήκος 490 μ. Καθώς τη διασχίζετε, βλέπετε από τη μία πλευρά την Αγία Σοφία και το Μπλε Τζαμί και απέναντι τον Πύργο του Γαλατά. Η σύνδεση των δύο ευρωπαϊκών ακτών κρίθηκε αναγκαία στα μέσα του 15ου αιώνα, καθώς το εμπόριο ανθούσε στις δύο μεριές του Κεράτιου κόλπου και οι βαρκάρηδες που εκτελούσαν τα δρομολόγια δεν επαρκούσαν για να καλύψουν τις μετακινήσεις ανθρώπων και αγαθών.

Στη γέφυρα θα δοκιμάσετε ένα από τα πιο διάσημα φαγητά της πόλης. Οι ψαράδες πουλούσαν εδώ τα αλιεύματά τους για σχεδόν έναν αιώνα, ώσπου οι πιο ανήσυχοι επιχειρηματικά σκέφτηκαν να φτιάξουν σάντουιτς με ψάρια και να τα πουλάνε στους περαστικούς. Γρήγορα στήθηκαν πάγκοι με γκριλ και οι έμποροι διαλαλούσαν «Balιk ekmek!» (σ.σ. ψάρι σε ψωμί). Σήμερα, λόγω της επιβατικής και τουριστικής κίνησης, τα ψαράδικα αράζουν πια στη δυτική πλευρά της γέφυρας.


Μέσω του τούνελ Avrasya θα περάσετε από την ευρωπαϊκή στην ασιατική Κωνσταντινούπολη σε 15΄ με το αυτοκίνητο. (Φωτογραφία: Shutterstock)

Οι προσπάθειες για τη λύση του κυκλοφοριακού της Κωνσταντινούπολης ξεκίνησαν τη δεκαετία του 1970. Η πυκνή δόμηση δημιούργησε στενούς, ακανόνιστους δρόμους που κάποιες φορές μοιάζει αδύνατον να τους διασχίσει κανείς. Εξωτερικά δαχτυλίδια, νέες γέφυρες, θαλάσσιες συγκοινωνίες, λεωφορεία, τρένο και μετρό υπάρχουν όλα και παρεμπιπτόντως είναι αξιόπιστα. Δυστυχώς όμως, σε μια πόλη 15 εκατομμυρίων κατοίκων, που έφτασε να υποδέχεται πάνω από 12 εκατομμύρια τουρίστες ετησίως (2015), όλα αυτά δεν επιλύουν το πρόβλημα. Αναζητούνται διαρκώς νέες λύσεις, ιδιαίτερα μάλιστα με την εξάπλωση του πληθυσμού στα περίχωρα. Η υποθαλάσσια σήραγγα Avrasya (Ευρασία), που εγκαινιάστηκε το 2016, ενώνει την ευρωπαϊκή με την ασιατική πλευρά με ένα υποθαλάσσιο τούνελ μήκους 3,3 χλμ. που τα τροχοφόρα το διασχίζουν σε 15 λεπτά.

|| Πληροφορίες για σιδηρόδρομο, μετρό και τραμ θα βρείτε στο istanbululasim.com.tr και για τα φέριμποτ στο sehirhatlari.com.tr

2. ΑΡΧΑΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΤΕΧΝΗ

Απέναντι από το πάρκο Gülhane, τους παλιούς κήπους του παλατιού και το μεγαλύτερο δημόσιο πάρκο της πόλης, βρίσκεται το Αρχαιολογικό Μουσείο. «Παρότι διαθέτει σπουδαίους θησαυρούς, κυρίως αρχαία ελληνικά, ελληνιστικά και ρωμαϊκά εκθέματα, δεν περιλαμβάνεται στις προτεραιότητες των τουριστών», σχολιάζει με πικρία ο Edhem Eldem, καθηγητής Αρχαιολογίας του πανεπιστημίου Βogazici. Πράγματι, οι επισκέπτες έφταναν μόλις τους 230.564 το 2016. Το μουσείο δημιουργήθηκε με το όραμα να έχει και η Κωνσταντινούπολη ένα πολιτιστικό ίδρυμα όπως το Λούβρο, με εκθέματα παγκόσμιου ενδιαφέροντος. Ανάμεσα στα ευρήματα θα δείτε τη Σαρκοφάγο του Μεγάλου Αλεξάνδρου με γλυπτικές αναπαραστάσεις από τη ζωή του και μια συνθήκη ειρήνης του 1269 π.Χ., από τις παλαιότερες που έχουν βρεθεί. Θα δείτε επίσης ένα αντίγραφο του Δούρειου  Ίππου και θα επισκεφτείτε την πτέρυγα με τις σαρκοφάγους από όλες τις περιοχές της Ανατολίας, την Ελλάδα, την Αίγυπτο κ.α.

Στον κήπο του θα περπατήσετε ανάμεσα σε κολόνες με ακάνθους, ένα κεφάλι μέδουσας και αγάλματα. Η δική μας βόλτα ήταν σιωπηλή – οι φωνές χάθηκαν κάτω από την προσευχή του μουεζίνη, που καλούσε από τα μεγάφωνα του μιναρέ σε προσευχή. Tα τελευταία χρόνια υπενθυμίζει το θρησκευτικό καθήκον σε λίγο πιο δυνατή ένταση, λένε οι ντόπιοι.


Βότανα και αποξηραμένα φρούτα είναι μερικά από τα καλούδια που θα βρείτε στο Καπαλί Τσαρσί. (Φωτογραφία: VISUALHELLAS.GR)

Στο Beyoglu ή Pera (δηλαδή στην άλλη πλευρά, την ευρωπαϊκή) εγκαταστάθηκαν στις αρχές του 19ου αιώνα οι «ξένοι», μια παράδοση που διατηρείται μέχρι σήμερα, καθώς στην περιοχή στεγάζονται όλες οι πρεσβείες, τα ξένα σχολεία, τα ινστιτούτα κ.ά. Εδώ χτυπάει και η καρδιά της σύγχρονης τέχνης της Κωνσταντινούπολης. Στο θαλάσσιο μέτωπο της περιοχής, στο Karaköy, σε μια αποθήκη φορτίων λειτούργησε για πρώτη φορά το 2004 το Istanbul Modern, που μαζί με τις Mπιενάλε τέχνης και ντιζάιν που διοργανώνουν το iKsV foundation (iksv.org), το Pera Museum (peramuseum.org) και μια σειρά από γκαλερί και χώρους τέχνης, όπως το SALT (saltonline.org), φιλοδοξεί να βάλει την Κωνσταντινούπολη στο κέντρο των εξελίξεων στον χώρο των τεχνών. Σήμερα, το Istanbul Modern έχει μεταφερθεί προσωρινά στα ενδότερα του Beyoglu, καθώς ο Ιταλός αρχιτέκτονας Renzo Piano έχει αναλάβει την αναμόρφωση και την επέκταση του παλιού κτιρίου.

|| Aρχαιολογικό Μουσείο: Alemdar Osman Hamdi Bey Yokusu, Fatih, istanbularkeoloji.gov.tr, είσοδος 3,30 ευρώ.
|| Istanbul Modern: Mesrutiyet 99, Beyoglu, istanbulmodern.org, είσοδος 9 ευρώ.

3. ΤΑ ΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ 

Το Μουσείο της Χώρας χαρακτηρίζεται ως η «Καπέλα Σιξτίνα της Κωνσταντινούπολης», διότι τα ψηφιδωτά και οι τοιχογραφίες που τo διακοσμούν είναι από τα πιο ωραία και ιδιαίτερα της Βυζαντινής περιόδου, καθώς γοητεύουν με την αρμονία που έχουν τα χαρακτηριστικά των προσώπων που απεικονίζονται. Ξεχωρίζουν τα ψηφιδωτά που αναπαριστούν τη ζωή της Παναγίας, εκείνα που δείχνουν τον Χριστό σε νεαρή ηλικία και οι σκηνές της Ανάστασης. Εντυπωσιακό είναι επίσης το μωσαϊκό του Θεοδώρου του Μετοχίτη, που τον δείχνει να προσφέρει το σχέδιο του ναού στον Χριστό. Τα ψηφιδωτά που είχαν καλυφθεί με ασβεστοκονίαμα την περίοδο που είχε μετατραπεί σε τζαμί αποκαλύφθηκαν από το Αμερικανικό Βυζαντινό Ινστιτούτο.


Το Μουσείο της Χώρας έχει από τα πιο όμορφα ψηφιδωτά της Βυζαντινής περιόδου. (Φωτογραφία: VISUALHELLAS.GR)

Δίπλα στο Μπλε Τζαμί, από τη μεριά της αγοράς Arasta, θα δείτε την είσοδο στο Büyük Saray Mozaikleri Müzesi (Μουσείο Μωσαϊκών). Είναι ίσως το μοναδικό πρωτοβυζαντινό μουσείο με θέματα κοσμικά που προσιδιάζουν στα ψηφιδωτά των ελληνιστικών χρόνων και απέχουν πολύ από εκείνα της Βυζαντινής περιόδου. Τα ψηφιδωτά που θα δείτε χρονολογούνται από το 450-550 μ.Χ. και απεικονίζουν σκηνές κυνηγιού, αναπαραστάσεις από τη φύση, τη μυθολογία και την καθημερινή ζωή. Το μουσείο αποτελεί μέρος του Αρχαιολογικού Μουσείου, οργανωτικά όμως ανήκει στο Μουσείο της Αγίας Σοφίας.

|| Moνή της Χώρας: Kariye Cami Sk. 8, kariye.muze.gov.tr, είσοδος 5 ευρώ).
|| Moυσείο Μωσαϊκών: Sultanahmet Mahallesi, ayasofyamuzesi.gov.tr, είσοδος 3,30 ευρώ.

4. ΚΑΙ ΠΑΖΑΡΙΑ, ΚΑΙ MALLS

Το Eminönü ήταν κατά τους βυζαντινούς χρόνους το κέντρο της Πόλης. Περιλάμβανε το Τοπ Καπί, τον Ιππόδρομο (σημερινή πλατεία Sultanahmet Meydanι) και την Αγία Σοφία. Την Οθωμανική περίοδο, απέναντι από το τρίγωνο που σχηματίζουν τα εμβληματικά αυτά αρχιτεκτονήματα χτίστηκε το Καπαλί Τσαρσί (Kapali Carsi). Στο μεγάλο σκεπαστό συγκρότημα στεγάζονταν τζαμιά, χαμάμ, σχολείο και αγορά. Πλέον η έκτασή του φτάνει τα 30.000 τ.μ. και στα δαιδαλώδη πολύχρωμα στενά του υπάρχουν πάνω από 3.000 μαγαζιά, καφέ, εστιατόρια κ.ά.


Το υπερσύγχρονο εμπορικό κέντρο Canyon, στο Sisli (Φωτογραφία: Miquel Gonzalez/laif)

Το εμπορικό κέντρο Kanyon βρίσκεται επί της οδού Büyükdere, στο επιχειρηματικό κέντρο της Κωνσταντινούπολης, και εγκαινιάστηκε το 2009. Διαθέτει 140 καταστήματα, αίθουσες κινηματογράφου, εστιατόρια και καφέ, πολλά από τα οποία λειτουργούν από νωρίς το πρωί έως αργά το βράδυ. Είναι από τα πρώτα εμπορικά που έφεραν διεθνείς εταιρείες ρουχισμού στην Τουρκία και καθημερινά το επισκέπτονται χιλιάδες κόσμου.

|| Kapali Carsι: Kalpakçιlar Cd. 22, Fatih
|| Κanyon: Buyukdere 185, Sisli, kanyon.com.tr

5. ΘΕΑ ΣΤΟ ΠΡΙΝ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΩΡΑ

Ο μεσαιωνικός Πύργος του Γαλατά κατασκευάστηκε το 1348 ως παρατηρητήριο από τους Γενουάτες. Έχει ύψος 67 μέτρα και προσφέρει πανοραμική άποψη του Βοσπόρου και του Κεράτιου κόλπου. Θεωρείται ένα από τα πιο σημαντικά αξιοθέατα της Κωνσταντινούπολης, καθώς, μέχρι να κάνουν την εμφάνισή τους οι σύγχρονοι ουρανοξύστες τα τελευταία 20 χρόνια στον ορίζοντα της πόλης, ήταν το μοναδικό κτίριο από το οποίο μπορούσε κανείς να θαυμάσει τέτοια θέα. Με τα χρόνια ο πύργος άλλαξε διάφορες χρήσεις: έγινε από φυλακή μέχρι σταθμός πυροσβεστικής. Βρίσκεται στο τέλος της Ιstiklâl Caddesi, της Μεγάλης Οδού του Πέραν, μήκους 3 χιλιομέτρων, που ξεκινά από την πλατεία Ταξίμ, φτάνει έως τον Γαλατά και είναι γεμάτη ζωή και μαγαζιά που μένουν ανοιχτά μέχρι αργά το βράδυ.


Η θέα από το μπαλκόνι του Πύργου του Γαλατά είναι ταξίδι στον χρόνο. (Φωτογραφία: Getty Images/Ideal Image)

Πίνοντας τούρκικο καφέ στον 18ο όροφο του Marmara Pera Hotel, είδαμε πώς το φαινόμενο της αστικοποίησης άλλαξε τη φυσιογνωμία της πόλης. Με θέα 360° διαβάσαμε την ιστορία της πάνω στις στέγες: μια αφήγηση που μας ταξίδεψε από τους τρούλους των ορθόδοξων εκκλησιών του Βυζαντίου έως τους μιναρέδες της Οθωμανικής περιόδου και από εκεί στους γυάλινους ουρανοξύστες που υψώνονται στο Levent, όπου το σύγχρονο πρόσωπο της Πόλης διεκδικεί να πάρει το δικό του μερίδιο στην ιστορία της «αυτοκρατορίας».

 

 

Πηγή : www.kathimerini.gr

7 Ιαν

Ποια ελληνικά μνημεία περιλαμβάνονται στη λίστα Παγκόσμιας Κληρονομιάς

ΤΑ ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΗΣ UNESCO

 

Τα μνημεία που συγκαταλέγονται στον Κατάλογο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς επιλέγονται και εγκρίνονται βάσει της αξίας τους ως τα καλύτερα παραδείγματα της δημιουργικής ευφυΐας του ανθρώπου. Αποτελούν τεκμήρια μιας σημαντικής ανταλλαγής ανθρώπινων αξιών και παρέχουν μια μοναδική ή τουλάχιστον εξαιρετική μαρτυρία μιας πολιτισμικής παράδοσης ή ενός πολιτισμού που ζει ακόμα ή έχει εξαφανισθεί. Είναι άμεσα συνδεδεμένα με σημαντικά στάδια της ανθρώπινης ιστορίας και για το λόγο αυτό έχουν εξέχουσα οικουμενική αξία και αποτελούν τμήμα της κοινής κληρονομιάς της ανθρωπότητας. Η Ελλάδα έχει συνυπογράψει από το 1981 τη Συνθήκη της UNESCO για την προστασία των μνημείων και χώρων παγκόσμιας κληρονομιάς. Στόχος της UNESCO είναι η προστασία από κάθε είδους φθορά και καταστροφή, προκειμένου αυτά να κληροδοτηθούν στις γενιές του μέλλοντος. Η Ελλάδα έχει εγγράψει 18 μνημεία και τοποθεσίες στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO

1.ΝΑΟΣ ΕΠΙΚΟΥΡΕΙΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ – ΒΑΣΣΕΣ
(Χρονολογία ένταξης 1986)

vasses-b

Ο φημισμένος ναός αφιερωμένος στον θεό της ίασης και του ήλιου, χτίσθηκε στα μέσα του 5ου αιώνα στα απόκρημνα βουνά μεταξύ Ηλείας, Αρκαδίας και Μεσσηνίας. Ο ναός, με το παλαιότερο Κορινθιακό κιονόκρανο, που έχει βρεθεί ποτέ, συνδυάζει τον Αρχαϊκό ρυθμό με την ρώμη του Δωρικού, με ορισμένα τολμηρά αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά.

2. ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ
(Χρονολογία ένταξης 1987)

ACROPOLIS1

Απεικονίζοντας τους πολιτισμούς, τους μύθους και τις θρησκείες, οι οποίες άνθισαν στην Ελλάδα για μια περίοδο μεγαλύτερη των χιλίων ετών, η Ακρόπολη περιλαμβάνει τέσσερα από τα σπουδαιότερα αριστουργήματα της κλασσικής Ελληνικής περιόδου, τον Παρθενώνα, τα Προπύλαια, το Ερέχθειο και τον ναό της Αθηνάς Νίκης, τα οποία μπορούν να θεωρηθούν σύμβολα της ιδέας της παγκόσμιας κληρονομιάς.

3. ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΔΕΛΦΩΝ
(Χρονολογία ένταξης 1987)

delphi

Το Πανελλήνιο Ιερό των Δελφών, όπου δινόταν ο χρησμός του Απόλλωνα, εθεωρείτο ο «ομφαλός της γης». Προσαρμοσμένος αρμονικά στο εξαίσιο τοπίο και εμποτισμένος με ιερή σημασία, ο αρχαιολογικός χώρος των Δελφών ήταν τον 6ο π.Χ. αιώνα θρησκευτικό κέντρο και το σύμβολο ενότητας του αρχαίου κόσμου.

4. ΙΕΡΟ ΤΟΥ ΑΣΚΛΗΠΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΠΙΔΑΥΡΟ
(Χρονολογία ένταξης 1988)

epidayros

Σε μια μικρή κοιλάδα της Πελοποννήσου ο αρχαιολογικός χώρος της Επιδαύρου εκτείνεται σε διαφορετικά επίπεδα. Η λατρεία του Ασκληπιού ξεκίνησε εκεί για πρώτη φορά τον 6ο π.Χ. αιώνα, αλλά τα κύρια μνημεία, ειδικότερα το Θέατρο το οποίο θεωρείται ως ένα από τα πιο αμιγή αριστουργήματα της Ελληνικής αρχιτεκτονικής χρονολογούνται από τον 4ο αιώνα. Ο ευρύς αρχαιολογικός χώρος συνιστά φόρο τιμής στις ιαματικές λατρείες της Ελληνικής και Ρωμαϊκής περιόδου με ναούς και νοσοκομειακά κτίρια αφιερωμένα στους θεούς τους.

5. ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ – ΑΘΩΣ
(Χρονολογία ένταξης 1988)

ATHOS

Ορθόδοξο πνευματικό κέντρο από το 1054, το Όρος Άθως απολαμβάνει καθεστώς αυτονομίας από την εποχή του Βυζαντίου. Το «Άγιο Όρος», η είσοδος στο οποίο είναι απαγορευμένη σε γυναίκες, έχει επίσης αναγνωρισθεί ως τοπίο καλλιτεχνικής αξίας. Η διαρρύθμιση των μοναστηριών (σύνολο 20, στα οποία κατοικούν περίπου 1400 μοναχούς) έχει επηρεάσει μονές πολύ μακρινές (όπως αυτές της Ρωσίας) και η σχολή αγιογραφίας τους έχει επηρεάσει σημαντικά την ιστορία της ορθόδοξης τέχνης.

6. ΜΕΤΕΩΡΑ
(Χρονολογία ένταξης 1988)

meteora_b

Σε μια δυσπρόσιτη περιοχή των Μετεώρων, στις κορυφές απόκρημνων βράχων, μοναχοί εγκατέστησαν «τους στύλους του ουρανού», όπως τους αποκαλούσαν, τα ιερά μοναστήρια τους από τον 11ο αιώνα ως σήμερα. Την περίοδο αναβίωσης του ερημιτισμού κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες τον 15ο αιώμα μ.Χ., χτίστηκαν 24 μοναστήρια. Οι τοιχογραφίες των μοναστηριών, οι οποίες χρονολογούνται από τον 16ο αιώνα, αποτελούν σημείο αναφοράς για την ανάπτυξη της Μεταβυζαντινής ζωγραφικής.

7. ΠΑΛΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΚΑΙ ΒΥΖΑΝΤΙΝΑ ΜΝΗΜΕΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
(Χρονολογία ένταξης 1988)

THESSAL

Ροτόντα, Ναός της Αχειροποιήτου, Ναός Αγίου Δημητρίου, Μονή Λατόμου, Ναός Αγίας Σοφίας, Παναγία των Χαλκέων, Ναός Αγίου Παντελεήμονα, Ναός Αγίων Αποστόλων, Ναός Αγίου Νικολάου Ορφανού, Ναός Αγίας Αικατερίνης, Ναός του Παντοκράτορα Σωτήρα Χριστού, Μονή Βλατάδων, Ναός του Προφήτη Ηλία, Βυζαντινά Λουτρά, Τείχη της Θεσσαλονίκης.
Η Θεσσαλονίκη, η δεύτερη σημαντικότερη πόλη της Ελλάδος, ιδρύθηκε το 315 και αποτέλεσε ένα από τα πρώτα κέντρα εξάπλωσης του Χριστιανισμού. Μεταξύ των χριστιανικών της μνημείων συγκαταλέγονται προχριστιανικοί ναοί και τρίκλιτες βασιλικές εκκλησίες. Χτίσθηκαν από τον 4ο έως τον 15ο αιώνα και συνιστούν μία διαχρονική τυπολογική σειρά, η οποία επηρέασε σημαντικά τον Βυζαντινό κόσμο. Τα μωσαϊκά της Ροτόντας, του Αγίου Δημητρίου και του Αγίου Δαυίδ συγκαταλέγονται μεταξύ των σπουδαιότερων αριστουργημάτων της πρώιμης χριστιανικής τέχνης.

8. ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ
(Χρονολογία ένταξης 1988)

Rhodes_old_town

Το Τάγμα του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ κατείχε την Ρόδο από το 1309 έως το 1523 και μετέτρεψε την πόλη σε προπύργιο. Μεταγενέστερα, η πόλη εντάχθηκε υπό Ιταλική και Τουρκική κατοχή. Με το Παλάτι των Μεγάλων Αρχόντων, το Νοσοκομείο και τον δρόμο των Ιπποτών, η Άνω Πόλη αποτελεί ένα από τα πιο όμορφα αστικά κέντρα της Γοτθικής περιόδου. Στην Κάτω Πόλη, η Γοτθική αρχιτεκτονική συνυπάρχει αρμονικά με τα τζαμιά, τα δημόσια λουτρά και με άλλα κτίρια της Οθωμανικής περιόδου.

9. ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΟΛΥΜΠΙΑΣ
(Χρονολογία ένταξης 1989)

olimpia

Ο αρχαιολογικός χώρος της Ολυμπίας, σε μια κοιλάδα της Πελοποννήσου, κατοικείται από την προϊστορική περίοδο. Τον 10ο αιώνα π.Χ. η Ολυμπία έγινε το κέντρο λατρείας του Δία. Το μνημείο της Άλτης – το ιερό των θεών – συγκεντρώνει σημαντικά αριστουργήματα του αρχαίου ελληνικού κόσμου. Εκτός από τους ναούς, υπάρχουν και τα υπολείμματα όλων των αθλητικών εγκαταστάσεων που δημιουργήθηκαν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες και οι οποίοι διοργανώνονταν στην Ολυμπία, από το 776 π.Χ., κάθε τέσσερα χρόνια.

10. ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΜΥΣΤΡΑ
(Χρονολογία ένταξης 1989)

MISTRA

Το θαύμα του Μοριά ανεγέρθη ως φρούριο το 1249 από τον Βασιλιά της Αχαΐας Γουλιέλμο τον Βιλλεαρδουίνο. Επανακτήθηκε από τους Βυζαντινούς, αργότερα κατακτήθηκε από τους Τούρκους και τους Βενετούς. Η πόλη εγκαταλείφθηκε το 1832 αφήνοντας συναρπαστικά μεσαιωνικά ερείπια να στέκουν μέσα σε μία εξαιρετικής ομορφιάς τοποθεσία.

11. ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΔΗΛΟΥ
(Χρονολογία ένταξης 1990)

delos

Σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία, ο Απόλλωνας γεννήθηκε σε αυτό το μικρό νησί των Κυκλάδων. Τα ιερό του Απόλλωνα προσέλκυε προσκυνητές απ΄ όλη την Ελλάδα και η Δήλος ήταν ένα ακμάζον εμπορικό λιμάνι. Το νησί φέρει επιρροές από τους διαδοχικούς πολιτισμούς του «Αιγιακού» κόσμου, από την 3η χιλιετηρίδα π.Χ. έως την παλαιοχριστιανική εποχή. Ο αρχαιολογικός χώρος είναι εξαιρετικά εκτεταμένος και πλούσιος και αποδίδει την εικόνα ενός σπουδαίου κοσμοπολίτικου μεσογειακού λιμανιού.

12. ΜΟΝΗ ΔΑΦΝΙΟΥ, ΜΟΝΗ ΟΣΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΚΑΙ ΝΕΑ ΜΟΝΗ ΧΙΟΥ
(Χρονολογία ένταξης 1990)

monastiri-osiou-louka-big

Παρά τη σημαντική γεωγραφική τους απόσταση (το πρώτο στην Αττική, το δεύτερο στην Φωκίδα και το τρίτο στο Αιγαίο) αυτά τα τρία μοναστήρια ανήκουν στην ίδια τυπολογική σειρά. Οι εκκλησίες έχουν κτισθεί με μεγάλο θόλο ο οποίος στηρίζεται με μικρές αψίδες δημιουργώντας έναν οκταγωνικό χώρο. Τον 11ο και 12ο αιώνα οι εκκλησίες είχαν ποικίλο διάκοσμο, πολύχρωμες ορθομαρμαρώσεις, ψηφιδωτά και μωσαϊκά σε χρυσό φόντο, όλα χαρακτηριστικά της «δεύτερης Βυζαντινής Περιόδου».

13. ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΗΡΑΙΟΥ ΣΑΜΟΥ
(Χρονολογία ένταξης 1992)

SAMOS

Από την 3 χιλιετηρίδα π.Χ. πολλοί πολιτισμοί έχουν κατοικήσει σε αυτό το μικρό νησί του Αιγαίου κοντά στην Μικρά Ασία. Τα ερείπια του Πυθαγόρειου, ενός αρχαίου οχυρωμένου λιμανιού με ελληνικά και ρωμαϊκά μνημεία και ένα εντυπωσιακό υδραγωγείο, καθώς και το Ηραίο, ο ναός της Ήρας της Σάμου, είναι ακόμα επισκέψιμα.

14. ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΑΙΓΩΝ (ΒΕΡΓΙΝΑ)
(Χρονολογία ένταξης 1996)

AIGAI

Η πόλη Αιγαί, η πρώτη πρωτεύουσα του Βασιλείου της αρχαίας Μακεδονίας, ανακαλύφθηκε τον 19 αιώνα κοντά στην Βεργίνα στην Βόρεια Ελλάδα. Τα πιο σημαντικά μνημεία είναι το Παλάτι, διακοσμημένο με μωσαϊκά και τοιχογραφίες και ο χώρος ταφής, μερικά εκ των οποίων χρονολογούνται από τον 11ο αιώνα π.Χ. Ένας από τους βασιλικούς τάφους στην Μεγάλη Τύμβο, αναγνωρίστηκε ως ο τάφος του Φιλίππου του Β’ ο οποίος κατέκτησε όλες τις ελληνικές πόλεις-κράτη, χαράσσοντας τον δρόμο για τον γιο του Αλέξανδρο και την εξάπλωση του Ελληνιστικού κόσμου.

15. ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ ΜΥΚΗΝΩΝ ΚΑΙ ΤΙΡΥΝΘΑΣ
(Χρονολογία ένταξης 1999)

Mycenae2

Οι αρχαιολογικοί χώροι των Μυκηνών και της Τίρυνθας αποτελούν τα επιβλητικά μνημεία των δύο μεγαλύτερων πόλεων του Μυκηναϊκού πολιτισμού, ο οποίος κυριάρχησε στην ανατολική Μεσόγειο από τον 15ο έως τον 12ο αιώνα π.Χ. και διαδραμάτισε ζωτικό ρόλο στην ανάπτυξη του κλασσικού ελληνικού πολιτισμού. Αυτές οι δύο πόλεις συνδέονται με τα Ομηρικά έπη, Ιλιάδα και Οδύσσεια, τα οποία επηρέασαν την ευρωπαϊκή τέχνη και λογοτεχνία για περισσότερες από 3 χιλιετίες.

16. ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ (ΧΩΡΑ), ΜΕ ΤΗ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ ΣΤΗΝ ΠΑΤΜΟ
(Χρονολογία ένταξης 1999)

Πάτμος - Patmos

Πάτμος – Patmos

Η Πάτμος, στα Δωδεκάνησα, φημίζεται ως το νησί όπου ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος έγραψε το Ευαγγέλιο και την Αποκάλυψη. Ένα μοναστήρι αφιερωμένο στον «αγαπημένο μαθητή» ανακαλύφθηκε στο νησί στα τέλη του 10ου αιώνα. Από τότε είναι τόπος προσκυνήματος και σταθμός της ελληνορθόδοξης μάθησης. Το μοναστηριακό συγκρότημα κυριαρχεί στο νησί. Ο παλιός οικισμός της Χώρας, ο οποίος συνδέεται με αυτό, περιλαμβάνει θρησκευτικά και λαϊκά κτίρια.

17. ΠΑΛΑΙΑ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ
(Χρονολογία ένταξης 2007)

corfu5

Η Παλαιά Πόλη της Κέρκυρας με τα δύο φρούρια της, το παλαιό και το νέο, και με ίχνη πολλαπλών επιρροών, βρίσκεται στην είσοδο της Αδριατικής Θάλασσας και κατοικείται από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Λόγω της στρατηγικής θέσης της η Κέρκυρα εξελίχθηκε σε σημαντικό λιμάνι που προστάτευε το νησί από τις αλλεπάλληλες πολιορκίες. Η Παλαιά Πόλη της Κέρκυρας θεωρείται μία από τις σημαντικότερες οχυρωμένες πόλεις της Μεσογείου.

18. Αρχαιολογικός Χώρος Φιλίππων
(Χρονολογία ένταξης 2016)

philippi

Οι Φίλιπποι αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους και πληρέστερους αρχαιολογικούς χώρους της Βόρειας Ελλάδας, με πλήθος μνημείων, τα οποία συνδέονται με τη διαχρονική εξέλιξη της πόλης από την ελληνιστική περίοδο μέχρι τα ύστερα βυζαντινά χρόνια. Η στρατηγική της θέση, που διέκρινε ο Φίλιππος Β΄, αναβαθμίζεται με την «Εγνατία Οδό». Μετά τη δραματική μάχη το 42 π.Χ. που καθόρισε την πολιτική ιστορία του ρωμαϊκού κράτους ζει μια περίοδο ακμής ως ρωμαϊκή αποικία (Colonia Augusta Julia Philippensis). Σε αυτό το ζωηρό αστικό κέντρο ήρθε ο Απόστολος Παύλος και ίδρυσε την πρώτη χριστιανική εκκλησία σε ευρωπαϊκό έδαφος το 49/50 μ.Χ., γεγονός που έμελλε να αλλάξει τόσο τη φυσιογνωμία της πόλης, όσο και της ηπείρου. Με την αναγνώριση του Χριστιανισμού και την καθιέρωσή του ως επίσημης θρησκείας του κράτους στην πόλη ιδρύθηκαν επιβλητικοί χριστιανικού ναοί, ένα πανόραμα παλαιοχριστιανικής αρχιτεκτονικής.

 

Πηγή : www.ellines.com