Δευ - Σαβ 9.00 - 21.00 Κυριακή ΚΛΕΙΣΤΑ

Feb 22
4 C
few clouds
Athens

Δωροκάρτα!

Κάντε δώρo στους φίλους σας και τους συγγενείς από το σπίτι ! Διαλέξτε το ποσό που θέλετε και δώστε τους μία δωροεπιταγή για να την χρησιμοποιήσουν όποτε θέλουν και για όποιον προορισμό ή τουριστική υπηρεσία επιθυμούν. Επικοινωνήστε μαζί μας για πληροφορίες...

Instagram @mavrogiannis_travel

Ακολουθήστε μας

WordPress Gallery

Tel : (+30) 2102911366 & (+30) 2102928965

Σημεία αναχωρήσεων των εκδρομών: Ομόνοια - Πατησίων - Γαλάτσι

Top
ΤΑ ΝΕΑ ΜΑΣ | Mavrogiannis Travel | Travel Packages, Tours & Excursions | Ταξίδια, Πακέτα, Εκδρομές
404
paged,page-template,page-template-blog-standard-whole-post,page-template-blog-standard-whole-post-php,page,page-id-404,paged-6,page-paged-6,mkd-core-1.1.1,mkdf-social-login-1.1,mkdf-tours-1.3,voyage-ver-1.3,mkdf-smooth-scroll,mkdf-smooth-page-transitions,mkdf-ajax,mkdf-grid-1300,mkdf-blog-installed,mkdf-header-standard,mkdf-sticky-header-on-scroll-up,mkdf-default-mobile-header,mkdf-sticky-up-mobile-header,mkdf-dropdown-default,mkdf-dark-header,mkdf-fullscreen-search,mkdf-fullscreen-search-with-bg-image,mkdf-search-fade,mkdf-side-menu-slide-with-content,mkdf-width-470,mkdf-medium-title-text,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive

ΤΑ ΝΕΑ ΜΑΣ

Τελευταία Νέα

Ενημερωθείτε για νέους προορισμούς, πακέτα και προσφορές!

27 Νοέ

Οι αρχαιολογικοί θησαυροί που βρέθηκαν στα χαρακώματα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου εκτίθενται στο Κιλκίς Πηγή: www.lifo.gr

Εκατό χρόνια μετά την ανακωχή του Μεγάλου Πολέμου, η έκθεση «Αρχαιολογία εν καιρώ πολέμου στο Κιλκίς» έρχεται να φωτίσει άγνωστες πτυχές της ιστορίας και της αρχαιολογίας .

Mια ενδιαφέρουσα και άγνωστη πτυχή του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου αναδεικνύει η έκθεση που πραγματοποιείται αυτές τις ημέρες στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Κιλκίς.   Κατά τη διάρκειά του οι συμμαχικές δυνάμεις ακολούθησαν την τακτική των χαρακωμάτων, η οποία εφαρμόστηκε κυρίως στο Δυτικό Μέτωπο, προκειμένου να μπορέσουν να αναχαιτίσουν τη μεγάλη ισχύ πυρός των αντιπάλων. Χαρακώματα δημιουργήθηκαν στο Πολύκαστρο, στην Αξιούπολη, στο Αξιοχώρι, στον Λιμνότοπο και στην Ποντοηράκλεια της ευρύτερης περιοχής του Κιλκίς. Όταν έσκαβαν τα ορύγματα, λοιπόν, οι δυνάμεις των συμμάχων βρέθηκαν ενώπιον σπουδαίων αρχαιολογικών ευρημάτων που συμπεριλαμβάνουν οικιστικά ή ταφικά κατάλοιπα της Πρώιμης Εποχής του Σιδήρου (10ος-7ος αι. π.Χ.) αλλά και των αρχαϊκών χρόνων (6ος αι. π.Χ.). Σε αυτές τις περιοχές ήρθαν στο φως χρυσά και χάλκινα περιδέραια, κοσμήματα, κτερίσματα γυναικείων τάφων ή όπλα, δόρατα και ξίφη ανδρών της ίδιας περιόδου, αγγεία και αντικείμενα καθημερινής χρήσης. Επίσης, ο στρατός δημιούργησε στρατόπεδα ακόμη και πάνω σε λοφίσκους που θα μπορούσαν να είναι απομεινάρια προϊστορικών τόπων ή να κρύβουν μακεδονικούς τάφους.

 

Αξίζει να σημειωθεί ότι ανάμεσα στους αξιωματικούς που συμμετείχαν στις ανασκαφές ήταν πρόσωπα με εξειδικευμένες σπουδές και ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Ελλάδα από αρχαιολογικής απόψεως.   3.11.2018 Οι Κούροι της Αταλάντης – Δείτε τις πρώτες φωτογραφίες από τα μοναδικά ευρήματα Ας μην ξεχνάμε ότι το Κιλκίς αποτέλεσε ένα από τα σπουδαιότερα πεδία των μαχών του μακεδονικού μετώπου. Μετά τη λήξη του πολέμου το 1918 και μέχρι το 1925, αρχαιολόγοι από τη Μεγάλη Βρετανία και τη Γαλλία που συμμετείχαν στα στρατιωτικά σώματα της Αντάντ στο μακεδονικό μέτωπο επέστρεψαν στη Βόρεια Ελλάδα για να συμμετάσχουν στις ανασκαφές που έμελλε να ταυτίσουν τον πόλεμο στις με την αρχαιολογική έρευνα.   Αυτό το γεγονός ώθησε την Εφορεία Αρχαιοτήτων Κιλκίς να εγκαινιάσει μια νέα περίοδο διάδρασης με την τοπική κοινωνία και τη νεότερη Ιστορία της, τιμώντας την επέτειο των 100 χρόνων από τη λήξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου με τη διοργάνωση μιας θεματικής έκθεσης υπό τον τίτλο «Αρχαιολογία εν καιρώ πολέμου στο Κιλκίς. Από τα χαρακώματα των μαχών… στα σκάμματα των ανασκαφών». «Το μεγαλύτερο μέρος των ευρημάτων έχει περιέλθει στην κατοχή του ελληνικού Δημοσίου και αποτελεί μέρος της συλλογής του Αρχαιολογικού Μουσείου Κιλκίς. Ωστόσο, να τονίσουμε ότι αντικείμενα βρίσκονται σήμερα στο Μουσείο του Λούβρου, στην Οξφόρδη και στο Εθνικό Μουσείο του Εδιμβούργου» επισημαίνει στη LiFO η προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κιλκίς, κ. Γεωργία Στρατούλη.

«Βασικός στόχος είναι η έκθεση να παρουσιαστεί όχι μόνο στην Αθήνα αλλά και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας και του εξωτερικού».   Όσον αφορά τον σκοπό της έκθεσης, απαντά: «Πραγματοποιείται για να φωτίσει μια σχετικά άγνωστη διάσταση του πολέμου, ειδικότερα στην περιοχή του Κιλκίς, συγκεκριμένα την αυγή της αρχαιολογικής έρευνας σε τεχνητούς γηλόφους (τούμπες, τράπεζες ή τύμβοι) του τοπίου του Κιλκίς στη διάρκεια της εξέλιξης του μακεδονικού μετώπου, ενός από τα πέντε κύρια μέτωπα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η δημιουργία του μετώπου αποσκοπούσε κυρίως στην αναχαίτιση της επικείμενης καθόδου του συνασπισμού των Κεντρικών Δυνάμεων ή της Τετραπλής Συμμαχίας (Γερμανία, Αυστροουγγαρία, Οθωμανική Αυτοκρατορία, Βουλγαρία) στο Αιγαίο». «Είναι χαρακτηριστικό ότι διαπιστώσαμε πόσο ορατές είναι οι μνήμες του πολέμου στον συγκεκριμένο τόπο. Υπάρχουν μνημειώδη συμμαχικά κοιμητήρια στη Δοϊράνη (Συμμαχικό Βρετανικό Στρατιωτικό Νεκροταφείο και ελληνικά κοιμητήρια), στην Κρηστώνη (Σαριγκιόλ, βρετανικά κοιμητήρια), τρία μόλις χιλιόμετρα από την πόλη του Κιλκίς, και στο Πολύκαστρο» προσθέτει η κ. Στρατούλη.

 

Στο πλαίσιο της διάνοιξης χαρακωμάτων, δηλαδή της καθοριστικής στρατιωτικής πρακτικής του Μεγάλου Πολέμου, αλλά και γενικότερα της υλοποίησης στρατιωτικών έργων υποδομής για την υποστήριξη του μακεδονικού μετώπου, οι συμμαχικές δυνάμεις εντόπισαν, σε συγκεκριμένα υψώματα της κοιλάδας του Αξιού, κατάλοιπα από οικισμούς και νεκροταφεία των προϊστορικών και πρώιμων ιστορικών κοινοτήτων της περιοχής. Οι τυχαίες αυτές αποκαλύψεις αρχαιολογικών θέσεων προκάλεσαν τη διενέργεια ανασκαφών μικρής κλίμακας σε ορισμένες θέσεις, όπως η Τσαουσίτσα (Ποντοηράκλεια) και η Αξιούπολη, στις οποίες συμμετείχαν διάφοροι επιστήμονες, αρχαιολόγοι, φιλόλογοι, ακόμα και γιατροί που υπηρετούσαν στα συμμαχικά στρατεύματα. Οι πρώτες εκείνες ιδιόμορφες ανασκαφές, μέσα στη δίνη των μαχών, κέντρισαν το ενδιαφέρον κυρίως των Άγγλων αρχαιολόγων και αποτέλεσαν το εφαλτήριο για τη μετέπειτα, πιο συστηματική και στοχευμένη αρχαιολογική και τοπογραφική έρευνα στην περιοχή του Κιλκίς.

«Τα αποτελέσματα αυτών των μεσοπολεμικών και μεταπολεμικών πρωτοπόρων ερευνών φώτισαν σημαντικά το άγνωστο μέχρι τότε παρελθόν της ευρύτερης περιοχής. Μέχρι και σήμερα εξακολουθούν να αποτελούν σημείο αναφοράς στις μεταγενέστερες μελέτες και έρευνες στον χώρο της Κεντρικής Μακεδονίας για την προϊστορική και ιδιαίτερα την πρωτο-ιστορική περίοδο» τονίζει η κ. Στρατούλη.   24.11.2018 Παραμονή Εισοδίων στην Ελευσίνα: Εκεί που η παγανιστική παράδοση συναντά τη χριστιανική Τη θεματική της έκθεσης υποστηρίζουν τέσσερις κατηγορίες εποπτικού υλικού: οπτικό υλικό (καρτ ποστάλ), προερχόμενο από πολλές διαφορετικές πηγές (Βρετανική Σχολή Αθηνών, Imperial War Museum, Classical Art Research Centre – University of Oxford, Συλλογή Βασιλείου Νικόλτσιου, Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης, Γενικά Αρχεία του Κράτους – Ιστορικό Αρχείο Μακεδονίας, ΟΠΠΕ – Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, Συλλογή Ιωάννη Μέγα – Βιβλιοθήκη Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Ίδρυμα Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα, University Studio Press κ.ά.).   Επίσης, επιλεγμένα αρχαιολογικά αντικείμενα, προερχόμενα από τις πρώτες εκείνες ανασκαφές, που ανήκουν πλέον στο εκθεσιακό απόθεμα του Αρχαιολογικού Μουσείου Κιλκίς, αλλά και αντικείμενα στρατιωτικά από τα χρόνια του μακεδονικού μετώπου (από τη Συλλογή Βασιλείου Νικόλτσιου). Ακόμα, διόραμα αναπαράστασης χαρακώματος (κατασκευή Βασίλειος Νικόλτσιος) και εκπαιδευτικό οπτικοακουστικό υλικό. Είναι χαρακτηριστικό ότι η ημερομηνία των εγκαινίων της έκθεσης δεν επιλέχθηκε τυχαία, αφού στις 11.11.2018, στις 11:00 το πρωί, συμπληρώθηκαν ακριβώς εκατό χρόνια από την επίσημη ανακωχή του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και την παύση του αιματοκυλίσματος στα πεδία των μαχών και του μακεδονικού μετώπου που πραγματοποιήθηκαν, κατά κύριο λόγο, στο βόρειο τμήμα της περιοχής του Κιλκίς.

 

Όσον αφορά την ιδέα της έκθεσης, η κ. Στρατούλη υποστηρίζει ότι «με αφορμή την ολοκλήρωση 100 χρόνων από τη λήξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου στις 11 Νοεμβρίου 2018 τιμούμε την ανεκτίμητη και αποφασιστικής σημασίας συμβολή του Κιλκίς στη λήξη του Μεγάλου Πολέμου, αναγνωρίζοντας τη δυναμική του ιστορικού τουρισμού ως σπουδαίου παράγοντα διάδρασης με τη μνήμη και τους πολλαπλούς αποδέκτες της. Έτσι, αποφασίσαμε να συμμετάσχουμε στις επετειακές εκδηλώσεις για τα 100 χρόνια από τη λήξη του Α’ Παγκοσμίου με μια πρωτοποριακού περιεχομένου περιοδική και φορητή έκθεση». Όλη αυτή η προσπάθεια εντάσσεται σε μια γενικότερη ιδέα, η οποία θέλει το Κιλκίς να αναδεικνύεται σε τόπο προσκυνηματικού τουρισμού. Ουσιαστικά, πρόκειται για ενέργειες που αποσκοπούν σε «μια συνάντηση με την Ιστορία», αφού αυτές οι ανασκαφές τροφοδοτούν τη σύγχρονη έρευνα και συμβάλλουν στη δημιουργία μιας πύλης που ενώνει το παρελθόν με το παρόν και διατηρεί ζωντανές τις μνήμες σε μια περιοχή με έντονο το προσφυγικό στοιχείο. «Σε μια εποχή που επικρατεί ένα κλίμα μισαλλοδοξίας, φανατισμού και αντιπαλότητας, εμείς, χωρίς καμία δόση εθνικιστικής λατρείας, στοχεύουμε στην καταγραφή της Ιστορίας, στην ενδυνάμωση της περιφέρειας καθώς και στην ανάδειξη της αρχαιολογικής πληροφορίας» λέει η κ. Στρατούλη.

Καταλήγει: «Εάν μία εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις, τότε αυτή η έκθεση επιχειρεί να αφηγηθεί πολλές μικρές ιστορίες με κοινό σημείο αναφοράς τους την αμφισημία του τοπίου του Κιλκίς τα χρόνια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν το μακεδονικό μέτωπο συναντά την αυγή των ανασκαφών. Όταν τα χαρακώματα της τραγικότητας των μαχών στους τεχνητούς γηλόφους του Κιλκίς γίνονται πεδίο μιας παράδοξης συνάντησης με την Ιστορία και μετατρέπονται σε αρχαιολογικές τομές μιας αιφνίδιας αποκάλυψης του παρελθόντος. Αυτό το τυχαίο γεγονός θα αποτελέσει την αφορμή για τις απαρχές της αρχαιολογικής έρευνας, που θα αναζητήσει σε τούμπες και σε τράπεζες του Κιλκίς τα υλικά αποτυπώματα των οικιστικών επιλογών των προϊστορικών και πρωτοϊστορικών κοινοτήτων αλλά και των ταφικών τους πρακτικών».

Info: Έκθεση: «Αρχαιολογία εν καιρώ πολέμου στο Κιλκίς. Από τα χαρακώματα των μαχών… στα σκάμματα των ανασκαφών» Αρχαιολογικό Μουσείο Κιλκίς, 11.11.2018 – 31.05.2019 Διοργάνωση έκθεσης: Εφορεία Αρχαιοτήτων Κιλκίς 2018 Επιστημονική εποπτεία – γενικός συντονισμός: Δρ. Γεωργία Στρατούλη, προϊσταμένη Εφορείας Αρχαιοτήτων Κιλκίς Μουσειολογική Μελέτη: Δρ. Γεωργία Στρατούλη, προϊσταμένη ΕΦΑ Κιλκίς / Δρ. Σταμάτης Χατζητουλούσης, αρχαιολόγος ΕΦΑ Κιλκίς

 

 

Πηγή: www.lifo.gr

27 Νοέ

Για να διαβούμε ξανά τα μονοπάτια στις οροσειρές της Πίνδου

Εμπνευσμένος από τον Άγγλο φιλέλληνα και συγγραφέα Τιμ Σάλμον, o Αποστόλης Τσιμπανάκος σηματοδοτεί ένα μονοπάτι 500 χιλιομέτρων, το μεγαλύτερο στην Ελλάδα, για να το περπατήσουν ξανά οι πεζοπόροι της Πίνδου.

 

 Η μεγαλύτερη σε μήκος οροσειρά της Ελλάδας, η Πίνδος, αποτελείται από ατελείωτες δασικές εκτάσεις, ψηλές κορφές, υψίπεδα, κοιλάδες, ποτάμια και φαράγγια που στολίζουν ουσιαστικά την ηπειρωτική Ελλάδα.   Μικρότερες οροσειρές και βουνά, που χωρίζονται από χαράδρες ή κοιλάδες ποταμών εναλλάσσονται και διαδέχονται το ένα το άλλο, διαμορφώνοντας τον πιο επιβλητικό ορεινό όγκο της Ελλάδας.  

 

Η έρευνα του μονοπατιού ”Το πέρασμα της Πίνδου” υλοποιείται τα τελευταία χρόνια από τον Αποστόλη Τσιμπανάκο, ιδρυτή της εξειδικευμένης στον ορειβατικό τουρισμό εταιρείας Εxp.trekking, ο οποίος δραστηριοποιείται παθιασμένα στα ελληνικά βουνά για να εντοπίσει, να σημάνει και να συντηρήσει παλιά μονοπάτια. Στόχος του να διευρύνει τα δίκτυά τους μελετώντας και προτείνοντας τη δημιουργία νέων- συντροφιά, τα τελευταία χρόνια, με τον Άγγλο φιλέλληνα και συγγραφέα Τιμ Σάλμον, ο οποίος μάλιστα έχει εκδώσει μια σειρά από πεζοπορικούς οδηγούς που βασίστηκαν σε προσωπική έρευνα διάρκειας σαράντα ετών.

 

Το ενιαίο μονοπάτι της Πίνδου αποτελείται για την ώρα από 30 διαδοχικά ημερήσια τμήματα και αναμένεται να κερδίσει τις εντυπώσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό αναβαθμίζοντας πραγματικά την πεζοπορία στην χώρα μας.   Τα δάση και τα βουνά της Πίνδου είναι ακόμα παρθένα και το μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής καλύπτεται από δασικές εκτάσεις. Στην περιοχή βρίσκονται δύο από τα πιο εντυπωσιακά φαράγγια στην Ευρώπη, του Βίκου και του Αώου, καθώς και η ορεινή κοιλάδα της Βάλια-Κάλντα, περιοχές που έχουν ανακηρυχτεί εθνικοί δρυμοί και συναποτελούν το εθνικό πάρκο της Βόρειας Πίνδου.

 

To Πἑρασμα της Πἱνδου ξεκινἁει απὁ την Ἁμφισσα και τερματἱζει στη κορυφή του Γρἁμου πάνω από το χωριό Αετομιλήτσα, στα Αλβανικά σύνορα, όπου έγιναν οι τελευταίες μάχες του εμφυλίου Πολέμου το 1949. Φυσικά θα χρειαστούν κάποιες τροποποιήσεις του αρχικού σχεδίου μια και τέσσερις δεκαετίες ήταν αρκετές για να αλλάξει η μορφολογία του εδάφους και να δημιουργηθούν φυσικά ή τεχνητά εμπόδια.   Τα βουνά της Πίνδου δεν είναι εύκολο να περπατηθούν χωρίς μονοπάτια. «Το τερέν εἱναι δύσβατο, οι διαδρομές ασαφείς δίχως σήμανση και σε πολλές περιπτώσεις απαιτεί κατασκηνωτική διανυκτέρευση ώστε να καλύψει κανείς κάποιο ημερήσιο πεζοπορικό τμήμα τους.

 

Το Πέρασμα της Πίνδου συμπἱπτει σε κάποια σημεία με τα διεθνή, μα εγκατελειμένα μονοπάτια Ε4 και Ε6, όμως στην ουσἱα η χἁραξη εἱναι δικἡ μας, εκ νέου, αποτελοὑμενη απὁ παμπἁλαια μονοπἁτια που υπἁρχουν εδὡ και αιὡνες» εξηγεί ο κ. Τσιμπανάκος ο οποίος έχει βάλει σκοπό της ζωής του την αποκατάσταση των ”ξεχασμένων” μονοπατιών της χώρας μας κάτι που ταυτίζεται και με το έργο του 76χρονου Τιμ Σαλμον ο οποίος εδώ και χρόνια διασχίζει τα ελληνικά όρη καταγράφοντας πορείες και εντυπώσεις.   «Είχα τις ευκαιρίες μου να περπατήσω σχεδόν όλα τα τμήματα της διαδρομής τα τελευταία 16 χρόνια. Αν κανείς θελήσει να την κάνει ολόκληρη θα χρειαστεί τουλάχιστον ένα μήνα» εξηγεί ο κ. Τσιμπανάκος. «Περνάει από δυσπρόσιτες τοποθεσίες και απομονωμένα χωριά. Διασχίζει την οροσειρά της Πίνδου μέσα από οροπέδια, ψηλές κορυφές, φαράγγια, ποταμούς και αχανείς δασικές εκτάσεις, λιθόστρωτα καλντερίμια, αμέτρητα πέτρινα γεφύρια και παλιά μοναστήρια. Είναι απλά υπέροχα» καταλήγει.

 

Τα δάση και τα βουνά της Πίνδου είναι ακόμα παρθένα και το μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής καλύπτεται από δασικές εκτάσεις. Στην περιοχή βρίσκονται δύο από τα πιο εντυπωσιακά φαράγγια στην Ευρώπη, του Βίκου και του Αώου, καθώς και η ορεινή κοιλάδα της Βάλια-Κάλντα, περιοχές που έχουν ανακηρυχτεί εθνικοί δρυμοί και συναποτελούν το εθνικό πάρκο της Βόρειας Πίνδου.

 

Επίσης, σε όλο το μήκος της απαντώνται πολλοί ορεινοί οικισμοί με μακρόχρονη ιστορία και ιδιαίτερη αρχιτεκτονική.   Ο φυσικός πλούτος της μακροσκελούς οροσειράς υπερβάλει σε κάθε ματιά καθώς σπάνια λουλούδια και φυτά, καρποφόρα και κωνοφόρα δέντρα, αμέτρητα βότανα και μανιτάρια πλαισιώνουν την εναλλασόμενη χλωρίδα ενώ είναι γνωστό ότι η Πίνδος αποτελεί βιότοπο για τα πιο σπάνια είδη ζώων όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και για ολόκληρη την Ευρώπη, όπως η καφέ αρκούδα και ο λύκος. Κανείς όμως συναντά επίσης ελάφια, ζαρκάδια και αγριόγιδες.

 

Ο κ. Τσιμπανάκος μού εξηγεί ότι το να αποκαθιστάς χαλασμένα ή κλειστά μονοπάτια θέλει κυρίως πολλή μελέτη, επιμονή και υπομονή. Πρέπει να “διαβάσεις” το ανάγλυφο του βουνού, την υδρολογία του, την γεωλογία του, την αναγέννηση δασών και γενικότερα τις πιθανές εξελίξεις που δέχεται το φυσικό περιβάλλον. Χρειάζεται να το περπατήσεις εσύ ο ίδιος και να το καθαρίσεις για να μπορείς να το ξαναπεράσεις ώστε να προβείς σε διαπιστώσεις.   Όταν φτιάχνεις ένα μονοπάτι χρειάζεται να λαμβάνεις υπ’ όψιν τους πεζοπόρους που πρόκειται να το περπατήσουν και τα καιρικά φαινόμενα που πιθανόν να συναντήσουν στο διάβα τους. Χρειάζεται να κάνεις επαρκή σήμανση και να έχεις προνοήσει να τέμνει σχετικά συχνά έστω και παλιούς δασικούς δρόμους για λόγους ασφαλείας (διακομιδή τραυματία κλπ).

ΠΙΝΣΔ

Ο Αποστόλης Τσιμπανάκος με τον Άγγλο φιλέλληνα και συγγραφέα Τιμ Σάλμον

 

Προσωπικά φροντίζω να μοιράζομαι τις πληροφορίες που συλλέγω με το πεζοπορικό κοινό μέσω blogs και άλλων μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Πληροφορίες όπως, που βρίκεται η είσοδος του μονοπατιού, χιλιομετρικές αποστάσεις και χρόνους, υψομετρικές διαφορές, σημεία κατασκήνωσεις, πηγές, επικύνδινα σημεία, διαμονές κλπ.   Πάντως είναι αρκετά απαιτητική σαν εργασία. Πρέπει να περπατάς για χιλιόμετρα με βαρύ εξοπλισμό στη πλάτη και να κατασκηνώνεις για μέρες μέσα στο δάσος».

 

«Δεκάδες εκατοντάδες πεζοπόροι περνούν κάθε χρόνο τα μονοπάτια των Γαλλικών Πυρηναίων ή της Κορσικής. Αυτές οι διαδρομές είναι γνωστές σε όλο τον κόσμο. Γιατί λοιπόν να μη δημιουργήσουμε το δικό μας μονοπάτι στις οροσειρές της Πίνδου ή της Πελοποννήσου και να βοηθήσουμε τα μικρά ορεινά χωριά που προσπαθούν να επιβιώσουν αναπτύσσοντας ένα είδος πεζοπορικού και ορειβατικού τουρισμού» αναρωτιέται ο Τιμ Σάλμον, ο οποίος επισκέπτεται την χώρα μας από το 1958.

 

«Πρωτοβρέθηκα στην Ελλἁδα το Πἁσχα στα τέλη της δεκαετίας του ’50, όταν ήμουν ακόμη μαθητἡς Λυκεἱου. Γοητεύτηκα και ορκἰστηκα να γυρἱζω ὁσο πιὁ σὐντομα μποροὐσα. Έτσι κι ἐκανα. Κἁθε καλοκαἱρι, όταν ήμουν ακόμα φοιτητἡς στο πανεπιστήμιο, κατἑβαινα με ωτοστὁπ. Γὑρισα και πἁλι μετἁ τις σπουδές μου και βρἡκα θἑση ως καθηγητἡς Αγγλικής Φιλολογίας στην Κρἡτη.   Κατά τη διἀρκεια της χοὐντας ζούσα στο Λονδἱνο, στη γειτονιἁ του Camden Town, εκεί ὁπου εἱχαν εγκαταστηθεἱ οι περισσὁτεροι Κὑπριοι πρὁσφυγες και βρἡκα στη δημὁσια βιβλιοθἡκη ἑνα βιβλἱο, «Τα Ελληνικἁ Βουνἁ», που διηγούνταν τις εκδρομἑς κἀποιου ορειβἁτη.

To «Πἑρασμα της Πἱνδου» ξεκινἁει από την Ἁμφισσα και τερματἱζει στη κορυφή του Γρἁμου πάνω από το χωριό Αετομιλήτσα, στα αλβανικά σύνορα, όπου έγιναν οι τελευταίες μάχες του εμφυλίου πολέμου το 1949.

 

 

Λἱγο μετἁ διἁβασα σ’ ἑνα τεὑχος του περιοδικοὑ “Journal of the Royal Geographical Society” ἑνα ἁρθρο του Lord Hunt, αρχηγοὑ της πρὡτης βρετανικἡς αποστολἡς που κατἑκτησε την κορυφἠ του Ἑβερεστ, ὁπου περιἑγραφε μἱα εκδρομἡ που εἱχε κἁνει τον Απρἱλιο του 1963, με μἱα ομἁδα νεαροὑς, οι μισοἱ Ἑλληνες, οι μισοἱ Ἁγγλοι, που ξεκἱνησε απὁ την Ἁμφισσα και διἁσχισε ὁλη την Πἱνδο μἑχρι την Καστοριἁ. Με ενἑμπνευσε και πἠρα την απὀφαση να ξεκινἡσω και εγὡ με την πρὠτη ευκαιρἱα. Και αυτὀ ἑγινε το ’76-77.

 

Χἁρτες μεγἁλης κλἱμακας δεν κυκλοφοροὑσαν τὁτε. Ἑπρεπε να ρωτἁω απὁ χωριὁ σε χωριὀ. Στην επαρχἱα η ἁσφαλτος ἑλειπε τελεἱως σε πολλἑς περιοχἑς. Παρ᾽ὁλο που ο κὁσμος εἱχε ἡδη λιγοστἑψει στα χωριἁ και αυτοἱ που ἑμειναν δεν κυκλοφοροὑσαν πια με τα πὁδια, θυμὁντουσαν με ακρἱβεια πού πἑρναγαν τα μονοπἁτια και μου το εξηγοὑσαν με μεγἁλη υπομονἡ.

 

Υπἡρχαν ακὁμα τα τελευταἱα στοιχεἱα της παραδοσιακἡς ζωἡς – λἱγες καλλιἑργιες με αυλἁκια που κατἑβαζαν νερὁ για πὁτισμα απὁ ψηλἁ, νερὁμυλοι, ταχυδρὁμοι που τριγὑριζαν στα χωριἁ με ζὡα, καρβουνιἁρηδες και ξυλοκὁποι που δοὑλευαν στο δἁσος, χορτἁρια για τα ζὡα θερισμἑνα με δρεπἁνι… Ζωἡ δὑσκολη για τους ντὁπιους. Για μἑνα σκἑτη μαγεἱα.

 

Ὁσο προχωροὑσα μἑσα στα βουνἁ και ανακἁλυπτα τις ομορφιἑς τους –τα ατελεἱωτα δἁση με ἑλατα και οξιἑς, ποτἁμια και φαρἁγγια, μἑρη απἁτητα απὁ κἁθε μορφἡς ὁχημα, ξὑλινα γεφὑρια, πετρὁκτιστα χωριἁ, μεσαιωνικἁ μοναστἡρια κρεμασμἑνα σε απἱστευτους γκρεμοὑς, καλντερἱμια, λιβἁδια γεμἁτα αγριολοὑλουδα την άνοιξη– διαμορφὡθηκε μἑσα μου η ιδἑα να γρἁψω κἁτι και εγὡ για τα ελληνικἁ βουνἁ, ἑναν ορειβατικὁ οδηγὁ που θα τραβοὑσε ορδἑς ορειβατὡν!

 

Έχουν συγκεντρωθεί στη χἁραξη μἱας μεγἁλης πεζοπορικἡς διαδρομἡς που θα διασχίζει ὁλη την ορεινἡ ραχοκοκκαλιἁ της Ελλἁδας, απὁ την κορυφἡ του Γρἁμου πἁνω στα αλβανικἁ σὑνορα μἑχρι τις ἑσχατες παραλἱες της Μἁνης κἁτω στην Πελοπὁννησο.   Το 1986 βγἡκε στο φως η πρὡτη ἑκδοση του “The Mountains of Greece”.

 

Οι ορδἑς ορειβατὡν που περἱμενα όμως δεν παρουσιἁστηκαν. Ἑτσι, με την πἑμπτη ἑκδοση που βγαἱνει τὡρα, ἁλλαξαμε κἁπως πλὡρη. Τὡρα εἱμαστε δὑο, εγὡ και ο φἱλος Michael Cullen, o οποἱος γεννἡθηκε και μεγαλὡσε στην Ελλἁδα και ἡταν ἑνας απ᾽ αυτοὑς που ιδρὑσαν την εταιρἱα Trekking Hellas.

Αποφασἱσαμε λοιπόν να συγκεντρωθοὑμε στη χἁραξη μἱας μεγἁλης πεζοπορικἡς διαδρομἡς που θα διέσχιζε ὁλη την ορεινἡ ραχοκοκκαλιἁ της Ελλἁδας, απὁ την κορυφἡ του Γρἁμου πἁνω στα αλβανικἁ σὑνορα μἑχρι τις ἑσχατες παραλἱες της Μἁνης κἁτω στην Πελοπὁννησο.   Στα αγγλικἁ την ονομἁσαμε “The Peloponnese and Pindos Way”. Στα ελληνικἁ μπορεἱ να αποδοθεἱ ως “Η Διἁσχιση της Πελοποννἡσου και της Πἱνδου”. Δεν μου φαἱνεται ὁμως και πολὑ πιασἁρικο ως ὁνομα. Το πρὁβλημα στα ελληνικἁ εἱναι ὁτι οι λἑξεις ἑχουν πἁρα πολλἑς συλλαβἑς! Για το τμἡμα της Πἱνδου σκεφτὁμουνα να το αποκαλἑσω “Το Πἑρασμα της Πἱνδου”. Για την Πελοπὁννησο ὁμως δεν μου ἑρχεται ἑμπνευση. Εἱμαστε ανοικτοἱ για προτἁσεις.

 

Σε πἁνω απὁ τριἁντα χρὁνια ο Michael και εγὡ ἑχομε περπατἡσει σε βουνἁ πολλὡν ἁλλων χωρὡν, μἑχρι στο Νεπἁλ και στο Τατζικιστἁν. Πιστεύουμε ὁτι η διαδρομἡ αυτἡ αξἱζει να καταταχθεἱ ανἁμεσα τις ομορφὁτερες πεζοδρομικἑς διαδρομἑς της Ευρὡπης. Πἑρα απ᾽ αυτὁ, οι περιοχἑς που περνἁει η διαδρομἡ εἱναι βαθιἁ δεμἑνες με τις πιο σημαντικες παραδὁσεις και αξἱες και γεγονὁτα που ἑδιναν στην Ελλἁδα τον χαρακτἡρα της. Αποτελοὑν ἑνα σημαντικὁ μἑρος της κληρονομιἁς αυτής της χώρας.   Για να γἱνει ὁμως γνωστἡ στους κὑκλους των διεθνὡν ορειβατὡν πρἑπει να βγοὑμε έξω και να τη περπατήσουμε. Σκἑφτομαι το “Lycian Way” ή “Likya Yolu” στην ΝΔ Τουρκἱα, που τη δημιοὑργησε μἱα φἱλη μου Αγγλἱδα, η Kate Clow, το 2001.

 

Στην αρχἡ οι ντὁπιοι, καχὑποπτοι, πυροβὁλησαν και ἑριξαν κἁτω τις ταμπἑλες. Τὡρα, που κατἁλαβαν ὁτι το περπἁτημα αρἑσει σε ξἑνους με λεφτἁ, προσἑχουν τα μονοπἁτια και δεν προλαβαἱνουν να ανοἱγουν ξενὡνες. Για να πἁρει τη σωστἡ θἑση της στην πανοπλἱα των Ευρωπαίων ορειβατὡν το “Pindos Way” χρειἁζεται βἁση ελληνικἡ, κυκλοφορἱα αρκετἡ για να πεἱσει τους ντὁπιους και τους τοπικοὑς ορειβατικοὑς συλλὁγους ὁτι αξἱζει ο κὁπος να συντηρἡσουν τα μονοπἁτια τους», σημειώνει ο Τιμ Σάλμον στο ομώνυμο μπλογκ του.

 

Η αποκατάσταση των μονοπατιών μέχρι στιγμής γίνεται εθελοντικά.   «Βγαίνουμε μαζί στο πεδίο δυο-τρεις φορές τον χρόνο, αν και είναι μεγάλος πια σε ηλικία» λέει ο κ Τσιμπανάκος για τον συνοδοιπόρο του, τον κ. Σάλμον. «Μου έχει αφήσει ως παρακαταθήκη το έργο του και έχω βάλει στόχο ζωής να το υλοποιήσω» αναφέρει με ενθουσιασμό και μου εξηγεί ότι τα παλιά μονοπάτια, πάνω στα οποία βασίζεται το «Πέρασμα της Πίνδου», τα χρησιμοποιούσαν οι άνθρωποι για να μετακινηθούν, όταν η πεζοπορία δεν ήταν αναψυχή, αλλά μόχθος και προσπάθεια επιβίωσης.   Η αποκατάσταση των μονοπατιών μέχρι στιγμής γίνεται εθελοντικά. «Το μόνο όφελος για μένα ως τώρα είναι η γραμμή που επιμελήθηκα να πατηθεί από όσους περισσότερους περιπατητές ή δρομείς γίνεται έτσι ώστε να μπορέσει να διατηρηθεί».

 

Λίγο μετά ο κ. Τσιμπανάκος μου λέει ότι μέχρι στιγμής έχουν δοθεί υπέρογκα ποσά, της τάξης των 600.000 ευρώ, για την αποκατάσταση μονοπατιών από ανειδίκευτους εργολάβους- που δεν έχουν καμιά τεχνογνωσία στο πεζοπορικό κομμάτι και τοποθετούν μέχρι και inox κουπαστές και μπετά μέσα σε μονοπάτια απίστευτου φυσικού κάλλους και ιστορικής σημασίας. «Πρόκειται για ανθρώπους που δεν έχουν καμία σχέση με την φύση και την ανάδειξη/προστασία του περιβάλλοντος».   «Ο πεζοπορικός τουρισμός είναι ένας εύκολος, βιώσιμος τρόπος ήπιας ορεινής ανάπτυξης. Η δημιουργία υποδομών πεζοπορίας και η συντήρησή τους απαιτούν μικρά ποσά. Αλλά με την επισκεψιμότητα που φέρνουν, μπορούν να αναστήσουν κυριολεκτικά μια απομονωμένη περιοχή χωρίς να επηρεάζει αρνητικά την τοπική κοινωνία» καταλήγει

Πηγή: www.lifo.gr

27 Νοέ

H Björk στη Σαντορίνη – Το πρότζεκτ που ετοιμάζει

Στο παγκοσμίως διάσημο Black Rock Studio του Κώστα Καλημέρη

 

Η Björk μόλις πέρασε μερικές μέρες στη Σαντορίνη χωρίς κανείς να το μάθει ή να αντιληφθεί την παρουσία της στο ελληνικό νησί.   Η διάσημη ισλανδή ερμηνεύτρια και μουσικός αναχώρησε σήμερα από το νησί το οποίο επισκέφθηκε για επαγγελματικούς λόγους.

 

H Björk βρέθηκε στο κυκλαδίτικο νησί για το παγκοσμίου φήμης Black Rock Studio του Κώστα Καλημέρη, το οποίο εδώ και χρόνια έχει γίνει πόλος έλξης διεθνών ονομάτων της μουσικής.   Στο Black Rock Studio έχουν φιλοξενηθεί ονόματα όπως ο Justin Bieber, o Steve Harris, o Joe Bonamassa, oι One Republic και το ιδρυτικό μέλος των Scorpions Rudolf Schenker. Μάλλον και πολλοί ακόμη που απλά δεν θέλησαν αν κάνουν δημόσια την παρουσία τους εκεί.

 

Η Björk ταξίδεψε ινκόγκνιτο όπως ήταν και η παραμονή της στο νησί καθώς εκμεταλλεύτηκε τη διακριτικότητα του μοναδικού αυτού στούντιο ηχογραφήσεων που χωρίς ποτέ να δημοσιοποιεί τις διάσημες αφίξεις προσφέρει φιλοξενία και υπερσύγχρονα μέσα σε όσους θέλουν να εργαστούν εκεί.   Το πρότζεκτ για το οποίο η Björk εργάστηκε στη Σαντορίνη δεν μπορεί να αποκαλυφθεί ακόμη, αλλά πιθανόν συνδέεται με τα νέα που αποκάλυψε η ίδια πρόσφατα.

 

Την περασμένη εβδομάδα η Björk ανακοίνωσε πως για την άνοιξη του 2019 ετοιμάζει μια πολύ ιδιαίτερη συναυλία σε ένα νέο χώρο στη Νέα Υόρκη.   «Είμαι ενθουσιασμένη που ανακοινώνω ότι θα είμαι μέρος της εναρκτήριας σεζόν του The Shed στο Μανχάταν την επόμενη άνοιξη. Αυτόν τον χειμώνα θα ετοιμάσω την πιο περίτεχνη σκηνική συναυλία μου, όπου το ακουστικό και το ψηφιακό θα δώσουν χέρια, με την ενθάρρυνση μιας εξειδικευμένης ομάδας συνεργατών» έγραψε στο Instagram η Björk.

 

Πηγή: www.lifo.gr