Δευ - Σαβ 9.00 - 21.00 Κυριακή ΚΛΕΙΣΤΑ

Apr 22
17 C
few clouds
Athens

Δωροκάρτα!

Κάντε δώρo στους φίλους σας και τους συγγενείς από το σπίτι ! Διαλέξτε το ποσό που θέλετε και δώστε τους μία δωροεπιταγή για να την χρησιμοποιήσουν όποτε θέλουν και για όποιον προορισμό ή τουριστική υπηρεσία επιθυμούν. Επικοινωνήστε μαζί μας για πληροφορίες...

Instagram @mavrogiannis_travel

Ακολουθήστε μας

WordPress Gallery

Tel : (+30) 2102911366 & (+30) 2102928965

Σημεία αναχωρήσεων των εκδρομών: Ομόνοια - Πατησίων - Γαλάτσι

Top
ΤΑ ΝΕΑ ΜΑΣ
404
paged,page-template,page-template-blog-standard-whole-post,page-template-blog-standard-whole-post-php,page,page-id-404,paged-4,page-paged-4,mkd-core-1.1.1,mkdf-social-login-1.1,mkdf-tours-1.3,voyage-ver-1.3,mkdf-smooth-scroll,mkdf-smooth-page-transitions,mkdf-ajax,mkdf-grid-1300,mkdf-blog-installed,mkdf-header-standard,mkdf-sticky-header-on-scroll-up,mkdf-default-mobile-header,mkdf-sticky-up-mobile-header,mkdf-dropdown-default,mkdf-dark-header,mkdf-fullscreen-search,mkdf-fullscreen-search-with-bg-image,mkdf-search-fade,mkdf-side-menu-slide-with-content,mkdf-width-470,mkdf-medium-title-text,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive

ΤΑ ΝΕΑ ΜΑΣ

Τελευταία Νέα

Ενημερωθείτε για νέους προορισμούς, πακέτα και προσφορές!

14 Φεβ

Άρτα: «Βρέχει» νότες

Τα σπουδαία μνημεία της συχνά επισκιάζουν το άλλο της πρόσωπο: ενός τόπου που ζει με και για τη μουσική.

«Βρέχει ακόμη στην Άρτα;» Η παροιμιώδης ερώτηση έχει γίνει σλόγκαν και είναι το πρώτο πράγμα που θα σου πουν οι Αρτινοί μιλώντας για την πόλη τους. Δεν θα αναφερθούν ούτε στο πολυθρύλητο γεφύρι της ούτε στην προνομιακή θέση της, καθώς βρίσκεται σε απόσταση τρεισήμισι ωρών από Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Την ερώτηση αυτή είχε κάνει κάποτε κάποιος που συνάντησε έναν Αρτινό στην Αθήνα, και έτσι έμεινε.

Εμένα, πάλι, άλλο πράγμα με απασχολεί κάθε φορά που μιλάω με τους Αρτινούς φίλους μου, την Όλυ Ζερβοπάνου και τον Γρηγόρη Μπάκο, και παραφράζω την ερώτηση κάνοντάς τους να γελάνε: «Βρέχει ακόμη νότες στην Άρτα;». Η απορία αφορά το περίφημο τμήμα Λαϊκής και Παραδοσιακής Μουσικής του ΤΕΙ Ηπείρου, που λειτουργεί εδώ από το 1999 συσπειρώνοντας μουσικούς από όλη την Ελλάδα και κάνοντας την Άρτα μουσική πόλη. Είναι το μοναδικό ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στη χώρα μας που εστιάζει αποκλειστικά στη λαϊκή και παραδοσιακή μουσική, και στο οποίο μάλιστα με ειδική εγκύκλιο δίδασκαν επιπλέον εν ενεργεία μουσικοί δίχως προαπαιτούμενες σπουδές.

Και να μαστε τώρα εδώ, στα πόδια του λόφου της Περάνθης, να περπατάμε… σκάλες μινόρε και δρόμους σαμπάχ και χιτζάζ, κάτω από καταρρακτώδη βροχή.

Πέμπτη πρωί και στο campus του ΤΕΙ Ηπείρου, στους Κωστακιούς, έχει αυξημένη κίνηση. Ο Ηρακλής Ψωμαδόπουλος, πνευστός από την Ορεστιάδα, και ο έγχορδος Ανδρέας Κανταρίδης από την Ξάνθη βγάζουν από τις τσάντες τους γκάιντες και –Θρακιώτες γαρ– πιάνουν τους σχετικούς σκοπούς. Μαζί τους ο τελειόφοιτος Γιώργος Καρελιώτης από την Αθήνα στο νταούλι – νομίζεις ότι βρέθηκες σε θρακιώτικο γλέντι χωρίς να έχεις πιει ακόμη καφέ. «Το ΤΕΙ έφερε στην Άρτα έναν άλλο αέρα. Ως τόπος κλειστός και απομακρυσμένος από τα μεγάλα αστικά κέντρα, δεν θα μπορούσε εύκολα να έρθει σε επαφή με άλλες κουλτούρες. Φοιτητές και καθηγητές από όλη την Ελλάδα και την Κύπρο, που μάλιστα ασχολούνται με τον ελληνικό πολιτισμό, προσέφεραν στην Άρτα ένα υπέροχο πολιτισμικό άνοιγμα και βέβαια ζωντάνια», μας λέει ο Απόστολος Τσαρδάκας, καθηγητής στο κανονάκι και στα μουσικά σύνολα από την ίδρυση του ΤΕΙ και καταξιωμένος μουσικός σε σχήματα της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.


Μελέτη στο μπουζούκι, στο προαύλιο του ΤΕΙ Ηπείρου. (Φωτογραφία: ΚΛΑΙΡΗ ΜΟΥΣΤΑΦΕΛΛΟΥ)

Μαζί του, 27 ακόμη καθηγητές, θεωρητικοί και εργαστηριακοί, μόνιμοι και έκτακτοι, φτιάχνουν ένα καινοτόμο πρόγραμμα διδασκαλίας, προσαρμοσμένο στις ανάγκες της παραδοσιακής μουσικής, που είναι προφορική, μεταλλασσόμενη και βιωματική. «Δεν υπάρχει η αποκαλούμενη “ύλη” με τη στενή έννοια, η παιδαγωγική διαδικασία συνδυάζεται με εκείνη της έρευνας. Εδώ αντιμετωπίζουμε τη μουσική σαν κοινωνικό φαινόμενο. Ο μουσικός θα πρέπει να ξέρει το πολιτισμικό πλαίσιο μέσα στο οποίο δημιουργήθηκε ένα τραγούδι.

Μουσική πράξη, μουσική θεωρία και πολιτισμικό περιβάλλον είναι ένα για εμάς», μας εξηγούν οι καθηγητές Γιώργος Κοκκώνης και Μαρία Ζουμπούλη, εμπνευστές και ιδρυτές του τμήματος, το οποίο τον περασμένο Οκτώβριο εντάχθηκε στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Στα 20 χρόνιας λειτουργίας του, οι δυσκολίες ήταν τεράστιες, καταρχάς γιατί πρόκειται για ένα τμήμα καλλιτεχνικών, ανθρωπιστικών σπουδών που ήταν ενταγμένο σε τεχνολογικό ίδρυμα. Αναπτύχθηκε εντυπωσιακά ωστόσο και καταξιώθηκε.

Συναυλίες, συνέδρια, ηχογραφήσεις, εκδόσεις, η βιβλιοθήκη που στήθηκε από το μηδέν και το μουσικό αρχείο, που ψηφιοποιείται και θα αποτελεί πλούτο για όλη την Ελλάδα, αφού πρόκειται για μια βάση δεδομένων track to track με αναλυτικά μουσικά σχόλια και πληροφορίες, είναι μερικές από τις δράσεις που διοργανώνουν καθηγητές και φοιτητές, κρατώντας ζωντανή τη μουσική παράδοση και την Άρτα μαζί.

Δημιουργικό ανακάτεμα

Περπατάμε στο πεζοδρομημένο ιστορικό κέντρο, μεταξύ της κεντρικής πλατείας Εθνικής Αντιστάσεως και της πλατείας Κιλκίς, και βλέπουμε διαρκώς νέους με θήκες μουσικών οργάνων στα χέρια. Παραδοσιακά η Άρτα άκουγε δημοτικά, επηρεασμένη από τη γειτονική Αιτωλοακαρνανία, λιγότερο ηπειρώτικα από τα βουνά των βόρειων Τζουμέρκων και του Ζαγορίου, ενώ τον 19ο και τον 20ό αιώνα άκμασαν τα καφέ-αμάν και τα καφέ-σαντάν. Η ουσία όμως είναι στο μουσικό παρόν της πόλης. Η συναναστροφή των φοιτητών με τους ντόπιους ήταν σχεδόν καρμική. Οι Αρτινοί, που ήδη ασχολούνταν έντονα με τη μουσική, πήραν από τους φοιτητές το θεωρητικό ερέθισμα, ενώ οι φοιτητές βρήκαν πρόσβαση στην… πρακτική άσκηση.

«Όλα αυτά τα χρόνια ακούς από κάθε πολυκατοικία μουσική, κάποιος μελετάει ένα κομμάτι, άλλοι κάνουν πρόβα. Στα τσιπουράδικα οι φοιτητές στήνουν αυθόρμητα γλέντια, ενώ τα live στα μαγαζιά ήταν καθημερινά, κι αν μειώθηκαν τώρα, είναι μόνο λόγω κρίσης. Πραγματικά, λίγο έλειψε να έχουν και στα σούπερ μάρκετ ζωντανά σχήματα!» μας λέει ο Αρτινός Χρήστος Σιάννας, το πρώτο μπουζούκι της Άρτας, που καθιέρωσε μαζί με άλλους το ρεμπέτικο στην πόλη. Υπήρξε δε ένας από τους πρώτους φοιτητές του ΤΕΙ, στα 35 του τότε, ο οποίος, παρότι ήδη ενεργός μουσικός, εκμεταλλεύτηκε την ίδρυση της σχολής για τη δική του θεωρητική κατάρτιση.


Τρεις γενιές Αρτινών μουσικών: ο 45χρονος κιθαρίστας Ηλίας Φίλος, η 28χρονη τραγουδίστρια Ράνια Τόλη και ο 17χρονος σαξοφωνίστας Λάμπρος Ψωμάς. (Φωτογραφία: ΚΛΑΙΡΗ ΜΟΥΣΤΑΦΕΛΛΟΥ)

«Οι φοιτητές έφεραν νέα πληροφορία στους “σφιχτούς” Ηπειρώτες. Η Άρτα είχε ήδη μεγάλη αγάπη για τη μουσική βέβαια. Με τους φοιτητές ο κύκλος των μουσικών μεγάλωσε, ανακατεύτηκαν μεταξύ τους, έφτιαξαν μεικτά σχήματα», μας λέει ο μουσικός Ηλίας Φίλος, που έχει στο ενεργητικό του αρκετά χρόνια εμφανίσεων με ρεμπέτικο, έντεχνο και alternative rock σε Άρτα και Αθήνα, και τον οποίο όλοι καταδεικνύουν ως έναν από τους καλύτερους της πόλης. Στην ίδια κατηγορία είναι και ο Γιάννης Σιδεράκης, μουσικός θρύλος για τους ντόπιους χάρη στο γνωστό ροκ συγκρότημα Ghostdance, τον οποίο συναντήσαμε στο βιβλιοπωλείο του «Η πολυθρόνα του Νίτσε» με την ευφάνταστη ονομασία και τις ιδιαίτερες εκδόσεις στη βιτρίνα. «Η Άρτα πάντα είχε μπάντες και μουσικούς. Έβλεπες τον άλλον να το κάνει, έλεγες μπορώ κι έβγαινες», λέει.

Μ’ αυτά και μ’ εκείνα φαίνεται ότι κάθε αρτινή οικογένεια έχει πλέον τουλάχιστον έναν μουσικό. Ειδικά την τελευταία δεκαετία, που ιδρύθηκε και το Μουσικό Σχολείο στη Φιλοθέη, το τσικό των Aρτινών μουσικών. Διακόσια σαράντα δύο παιδιά διδάσκονται σήμερα εκεί μουσική κι αν το σχολείο μεταφερθεί μέσα στον αστικό ιστό και διευκολυνθεί η πρόσβαση, τότε ο αριθμός θα αυξηθεί εντυπωσιακά. Αρκετά παιδιά ακόμη μαθαίνουν όργανα στα τρία ωδεία που λειτουργούν στην πόλη. Το πρώτο,  για το οποίο έχουν να λένε οι Αρτινοί, στεγαζόταν στον χώρο όπου σήμερα λειτουργεί το μπαρ Κάποτε επί της Αγίου Μάρκου. Εδώ ακούσαμε live την εξαιρετική τοπική μπάντα Funk up – tha band, που λίγο έλειψε να γκρεμίσει τον όροφο από την ένταση. Στο cozy μπαράκι Μυροβόλος στην οδό Ψαρών πετύχαμε τους Ρεμπετιστάν, τρεις φοιτητές που ζεσταίνουν τις νύχτες με τις μελωδίες τους, στο μεζεδοπωλείο Κάπου αλλού στην Τζανέτου είδαμε τον Χρήστο Σιάννα με την παρέα του, ενώ μια μέρα στους δρόμους της πόλης ακούσαμε το «Ανάθεμα τον αίτιο» από το Σύνολο Φωνητικής Μουσικής, μια ομάδα είκοσι φοιτητών υπό τον δραστήριο εθνομουσικολόγο καθηγητή Λάμπρο Ευθυμίου, που τους μαθαίνει βιωματικά, χωρίς τη χρήση σημειογραφίας, παραδοσιακά τραγούδια των Βαλκανίων.


Ο εθνομουσικολόγος καθηγητής Λάμπρος Ευθυμίου και το Σύνολο Φωνητικής Μουσικής τραγουδούν υπό βροχή. (Φωτογραφία: ΚΛΑΙΡΗ ΜΟΥΣΤΑΦΕΛΛΟΥ)

Με τόση μουσική κίνηση, θα περίμενε κανείς να βρει και κάμποσους κατασκευαστές οργάνων στην πόλη, και όμως όχι. Ο μοναδικός που το κάνει περιστασιακά είναι ο επίσης «μουσικάνθρωπος» Παναγιώτης Δημητρούλας, σχεδιαστής και κατασκευαστής ξύλινων αντικειμένων (τσάντες, κοσμήματα, παπιγιόν και σπανιότερα όργανα), στο κατάστημα wooden creations (Κασσοπίτρας 3, pdwoodencreations.com). Ηλεκτρικές κιθάρες και μπάσα φτιάχνουν οι νεαροί Λεωνίδας Τσιρώνης και Σπύρος Χρηστάκης στη νεοϊδρυθείσα εταιρεία BMCGuitars/Perception Basses (τηλ. 6977-912614, 6973-431061), μέλη των Manifesto, μιας από τις πιο γνωστές μπάντες της Άρτας με ελληνικό στίχο και δύο δισκογραφικές δουλειές. Εμφανίζονται σε όλη την Ελλάδα, συχνά με μεγάλα ονόματα, γιατί, όπως μας εξηγεί ο frontman Μάριος Τσίρκας, όσο δυναμικό και πιστό κι αν είναι το κοινό της πόλης, δεν παύει να είναι μικρό.


Οι Manifesto, χωρίς τον ντράμερ τους. Είναι ντόπιοι και γνωστοί ως μπάντα και εκτός Άρτας. (Φωτογραφία: ΚΛΑΙΡΗ ΜΟΥΣΤΑΦΕΛΛΟΥ)

Και κάπως έτσι, αν έρθεις στην Άρτα, εκτός από τα σπουδαία βυζαντινά μνημεία της, θα έχεις ένα γεμάτο Σαββατοκύριακο με βόλτες σε μια ζωντανή πόλη όπου μεσημέρι βράδυ μπορείς να ακούσεις live εξαιρετικούς μουσικούς. Από πιτσιρικάδες όπως ο 17χρονος Λάμπρος Ψωμάς που παίζει σαξόφωνο και σε συγκρότημα ή ιδιαίτερους τραγουδιστές όπως η Ράνια Τόλη, που συμμετέχει σε τέσσερις μπάντες (funk, juzz, swing και latin). Ονόματα όπως οι Νίκος Μπαλτζώης, Γιώργος Βάνας και Νίκος Σιακούφης και συγκροτήματα σαν τους Λαλητάδες και το παραδοσιακό σχήμα του Γεραγόρη εγγυώνται ιδιαίτερες μουσικές βραδιές.

Αναζητήστε τους σε μαγαζιά όπως η συνεργατική Χάρτα στη Σκουφά, που προτιμούν οι φοιτητές, το ωραίο μπαράκι Dada στην Αλεξοπούλου, που αγαπάει τα live και τις ωραίες μουσικές, το ροκάδικο Anvile στη Φιλελλήνων ή, τα καλοκαίρια, το δημοφιλές café Εν Άρτη στην πλατεία Σκουφά και στο ίδιο το κάστρο της πόλης, όπου γίνονται και φεστιβάλ. Γιατί, όπως είπαμε και στην αρχή, στην Άρτα ό,τι εποχή και να έρθεις, θα βρέχει. Νότες όμως!

5 στάσεις χωρίς μουσική 

1. Το θρυλικό γεφύρι

Λες «Άρτα» και σκέφτεσαι γεφύρι. Λες «γεφύρι» και σκέφτεσαι εκείνο της Άρτας. Και τον πρωτομάστορα μαζί, τη γυναίκα του, τους 45 μάστορες και τους 60 μαθητάδες. Η πολυκάμαρη γέφυρα πήρε τη σημερινή της μορφή τον 17ο αιώνα. Εδώ ακριβώς ήταν τα σύνορα της τουρκοκρατούμενης με την ελεύθερη Ελλάδα μέχρι το 1881, όταν η Άρτα απελευθερώθηκε. Κάντε βόλτα δίπλα στο ποτάμι και στην κουπαστή του και καθίστε σε κάποιο από τα καφέ πλάι του.

2. Τα ίχνη της Αμβρακίας


Ο αρχαιολογικός χώρος της Δυτικής Νεκρόπολης. (Φωτογραφία: ΚΛΑΙΡΗ ΜΟΥΣΤΑΦΕΛΛΟΥ)

Κάτω από τη σύγχρονη πόλη βρίσκεται η αρχαία πόλη της Αμβρακίας, που ήταν διάσημη για το πολεοδομικό της σύστημα, το δημοκρατικό της πολίτευμα και… τα γυναικεία της παπούτσια, τις αμβρακίδες. Έδρα του κράτους των Ηπειρωτών επί βασιλιά Πύρρου, «έπεσε» από τους Ρωμαίους και τον Οκταβιανό, που έστειλε με τη βία ανθρώπους και πλούτο στη νεοϊδρυθείσα, το 31 π.Χ., Νικόπολη. Σήμερα θα δείτε μέσα στον αστικό ιστό τον ναό του Απόλλωνα κοντά στην πλατεία Κιλκίς, το Μικρό Θέατρο, το μικρότερο της Ελλάδας, στην Αγίου Κωνσταντίνου και τη δυτική νεκρόπολη δίπλα στο Στάδιο. Εξαιρετικής τέχνης μικροαντικείμενα, αναπαραστάσεις κατοικιών και τάφων θα δείτε στο Αρχαιολογικό Μουσείο, με τη μικρή αλλά όμορφη και άκρως κατατοπιστική έκθεση (τηλ. 26810-71700, ανοιχτά καθημερινά πλην Δευτέρας, 08.00-16.00).

3. Το κάστρο


Το τζαμί Φαΐκ Πασά, γνωστό και ως Ιμαρέτ, στον δρόμο προς Γραμμενίτσα. (Φωτογραφία: ΚΛΑΙΡΗ ΜΟΥΣΤΑΦΕΛΛΟΥ)

Η Άρτα υπήρξε πρωτεύουσα του δεσποτάτου της Ηπείρου, αλλά μεγάλη άνθηση έζησε και επί τουρκοκρατίας. Φρουρός της ήταν το κάστρο, καλοδιατηρημένο εξωτερικά σήμερα, το οποίο όμως δεν είναι επισκέψιμο πάρα μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες, οπότε φιλοξενεί εκδηλώσεις. Το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι έναν περίπατο γύρω του, στην οδό Πέτα, κατά μήκος των τειχών, με τα χαμηλά σπίτια και τις αυλίτσες που μοιάζουν βγαλμένα από άλλες εποχές. Από τα τέσσερα τζαμιά που υπήρχαν στην πόλη, μόνο εκείνο του Φαΐκ Πασά υπάρχει ακόμη, τμήμα του αλλοτινού Ιμαρέτ. Ακολουθήστε τις πινακίδες στον δρόμο προς Γραμμενίτσα.

4. Ναοί-έργα τέχνης

Η Παρηγορήτισσα είναι ένας από τους ομορφότερους ναούς της Ελλάδας. Εξωτερικά μοιάζει με βυζαντινό παλάτι, αλλά εκεί που θα τα χάσετε είναι όταν μπείτε στο εσωτερικό της. Κίονες πατούν πάνω σε κίονες, κι εκείνοι πάνω σε παραστάδες, φτάνοντας έως τον μεγαλειώδη τρούλο με τον ψηφιδωτό Παντοκράτορα. Για να καταλάβετε το μέγεθος, σκεφτείτε ότι τα μάτια του Παντοκράτορα απέχουν μεταξύ τους 1 μέτρο (ανοιχτά καθημερινά, πλην Κυριακής, 08.00-16.00). Η «μαμά» της Άρτας, παρ’ όλα αυτά, είναι η Αγία Θεοδώρα του 12ου αιώνα με τα ετερόκλητα αρχιτεκτονικά μέλη, όπου μόνασε και ετάφη η βασίλισσα του δεσποτάτου. Αξίζει να εντοπίσετε και τον Άγιο Βασίλειο της Αγοράς, παρότι είναι κλειστός για το κοινό. Εντυπωσιάζει με την πυκνή κεραμοπλαστική διακόσμηση σε διάφορα σχέδια και τα επιπλέον εφυαλωμένα (σμαλτωμένα) πλακίδια σε διάφορα χρώματα.

5. Κορωνησία


Στην Κορωνησία, που φημίζεται για τα ουζερί της, θα βρείτε ψαράδες της θάλασσας και του ιβαριού. (Φωτογραφία: ΚΛΑΙΡΗ ΜΟΥΣΤΑΦΕΛΛΟΥ)

Μην παραλείψετε να κάνετε μια βόλτα στην Κορωνησία, το ψαροχώρι στις λιμνοθάλασσες του Αμβρακικού. Τόσο η πορεία μέχρι εκεί όσο και η περιήγηση στην περιοχή γίνονται πλάι σε ακύμαντα νερά, σπάνια είδη πουλιών, ψαράδες και ιβάρια. Καθίστε για ουζάκι και ιδιαίτερες συνταγές

Πηγή : http://www.kathimerini.gr/

11 Φεβ

TripAdvisor: H Κρήτη ξεπέρασε τη Νέα Υόρκη, την Κωνσταντινούπολη και τη Βαρκελώνη

Οι χρήστες του TripAdvisor ανέδειξαν την Κρήτη ως πέμπτο παγκόσμιο τουριστικό προορισμό (Best Destinations in the World – Travelers Choice Awards).

 

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, η Κρήτη καταλαμβάνει μια θέση πάνω από τη Νέα Υόρκη, την Κωνσταντινούπολη και τη Βαρκελώνη, αλλά κι απ’ όλους τους νησιωτικούς τουριστικούς προορισμούς της Ευρώπης.   Σε παγκόσμιο επίπεδο είναι μαζί με το Μπαλί της Ινδονησίας, τα μοναδικά νησιά που είναι στην πρώτη δεκάδα των σημαντικότερων τουριστικών προορισμών της υφηλίου.

 

Στην πρώτη θέση της κατάταξης είναι το Παρίσι και ακολουθούν το Λονδίνο και η Ρώμη.   «Ασφαλώς πρόκειται για μια διάκριση που αποδεικνύει πως το τουριστικό όνομα της Κρήτης είναι πολύ ισχυρό», δήλωσε ο περιφερειάρχης Κρήτης Σταύρος Αρναουτάκης, δίνοντας ταυτόχρονα συγχαρητήρια σε όλους τους ανθρώπους του τουρισμού.

 

«Η διάκριση αυτή αναδεικνύει το έργο που επιτελούν. Εμείς θα λειτουργούμε πάντα υποστηρικτικά σε κάθε πρωτοβουλία, προβολής, ανάδειξης και στήριξης του νησιού μας»,πρόσθεσε.

 

Ολόκληρη η λίστα με τους 10 δημοφιλέστερους προορισμούς:

1. Παρίσι, Γαλλία

2. Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο

3. Ρώμη, Ιταλία

4. Μπαλί, Ινδονησία

5. Κρήτη, Ελλάδα

6. Βαρκελώνη, Ισπανία

7. Πράγα, Τσεχία

8. Μαρακές, Μαρόκο.

9. Κωνσταντινούπολη, Τουρκία

10. Νέα Υόρκη, ΗΠΑ

 

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

Πηγή: www.lifo.gr

8 Φεβ

Αρχαιολογία & Ιστορία Aρχαία Τενέα: Στα ίχνη της πόλης που ίδρυσε ο Αγαμέμνονας

Αρχαιολογία & Ιστορία Aρχαία Τενέα: Στα ίχνη της πόλης που ίδρυσε ο Αγαμέμνονας

 

Η Τενέα, η αρχαία πόλη των Κορινθίων, ήταν χτισμένη στην περιοχή όπου σήμερα συναντάμε το χωριό της Κορίνθου, Χιλιομόδι. Σύμφωνα με τον μύθο, οι πρώτοι κάτοικοί της ήταν Τρώες αιχμάλωτοι από την Τένεδο, στους οποίους ο Αγαμέμνονας επέτρεψε να χτίσουν εκεί μια νέα πόλη.

 

Αποκαλείται από πολλούς «Τροία της Ελλάδας», ενώ εκεί, σύμφωνα πάντα με τον μύθο, ανέθρεψε ο Πόλυβος τον Οιδίποδα. Στις ιστορικές πηγές διαβάζουμε ότι το όνομά της προήλθε από τον Τέννη, γιο του Κύκνου και εγγονού του Ποσειδώνα αλλά και οικιστή της Τενέδου, ο οποίος, όπως αναφέρεται στην Ιλιάδα, σκοτώθηκε από τον Αχιλλέα στον Τρωικό Πόλεμο. Κατά τον Βιργίλιο, η Τενέα, όπως και η Ρώμη, ήταν οι δύο πόλεις που ιδρύθηκαν από Τρώες φυγάδες μετά την καταστροφή της Τροίας.

 

Η πρώτη, μάλιστα, θεωρούνταν σημαντικός οικισμός και διατηρούσε τη δική της πολιτιστική φυσιογνωμία, ενώ η γεωγραφική της θέση συνέβαλε καθοριστικά στην ανάπτυξή της. Την ύπαρξή της μαρτυρούν μόνο ιστορικές πηγές και μαρτυρίες παλαιότερων και σύγχρονων μελετητών.

 

Τον Οκτώβριο του 2018 ολοκληρώθηκαν μετά από έξι χρόνια οι εργασίες της συστηματικής αρχαιολογικής έρευνας στο Χιλιομόδι, στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος για την αρχαία Τενέα «Tenea Ρroject» υπό τη διεύθυνση της δρος Έλενας Κόρκα, επίτιμης γενικής διευθύντριας Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς του ΥΠΠΟΑ.

Τάφοι, νομίσματα, επιστήλια, κιονίσκοι, αγγεία, κοσμήματα, ήταν μερικά από τα σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα που ήρθαν στο φως, ενώ είναι η πρώτη φορά που εντοπίστηκαν οικιστικά κατάλοιπα της αρχαίας Τενέας, τα οποία χρονολογούνται στην ελληνιστική και ρωμαϊκή περίοδο και αποδεικνύουν την ύπαρξη της αρχαίας πόλης.

 

Είναι αξιοσημείωτο ότι στην Κορινθία δεν έχει βρεθεί άλλο ταφικό μνημείο όμοιο με αυτό της Τενέας, με αυτή την εσωτερική διάταξη.  Βορειότερα του νεκροταφείου, στον δεύτερο χώρο έρευνας, εντοπίστηκε τμήμα κτιριακών εγκαταστάσεων. Ειδικότερα, σε μια έκταση 672 τ.μ. ανασκάφηκε τμήμα του οικιστικού ιστού της πόλης που διέθετε οργανωμένους χώρους με στέγαση και θυραία ανοίγματα. Στο εσωτερικό των χώρων αυτών διατηρούνταν σε καλή κατάσταση πήλινα δάπεδα, καθώς και τμήματα από μαρμάρινα και λίθινα δάπεδα, ενώ κάποιοι από τους τοίχους ήταν ιδιαίτερα επιμελημένοι και έφεραν επίστρωση κονιάματος.

 

Τα επιστήλια, οι κιονίσκοι καθώς και άλλα αρχιτεκτονικά μέλη εντοπίστηκαν καταπεσμένα στο εσωτερικό των παραπάνω χώρων. Επί τόπου βρέθηκε και ένας πυθαμφορέας. Στον ίδιο χώρο και στη θεμελίωση ενός τοίχου εντοπίστηκε εγχυτρισμός με δύο ταφές εμβρύων. Επιπλέον, σε έναν από τους χώρους, η διερεύνηση του οποίου δεν έχει ολοκληρωθεί, αποκαλύφθηκε τμήμα πήλινου αγωγού μήκους 3,5 μέτρων. Από τον ίδιο χώρο συγκεντρώθηκε μεγάλος αριθμός ψηφίδων.

 

«Μόνο από την περιοχή των παραπάνω τομών προέκυψαν περισσότερα από διακόσια νομίσματα, τα οποία χρονολογούνται από τους πρώιμους ελληνιστικούς μέχρι και τους ύστερους ρωμαϊκούς χρόνους. Αρκετά από τα νομίσματα αυτά ανήκουν στην εποχή του Σεπτιμίου Σεβήρου (193-211 μ. Χ.), ενώ εντοπίζονται και σπάνιες τοπικές κοπές διαφόρων πελοποννησιακών πόλεων. Τα νομισματικά ευρήματα δείχνουν ότι ο οικισμός πιθανότατα γνώρισε ιδιαίτερη οικονομική ανάπτυξη στη διάρκεια της δυναστείας των Σεβήρων. Παρατηρείται μεγάλη συγκέντρωση κεραμικής χρηστικών κυρίως αγγείων και ανάμεσα στα ευρήματα ξεχωριστή θέση κατέχει απότμημα επιγραφής ρωμαϊκής εποχής και οστέινο ζάρι» επισημαίνει η κ. Κόρκα.

 

Οι κτιριακές εγκαταστάσεις χρονολογούνται από τους πρώιμους ελληνιστικούς έως και τους ύστερους ρωμαϊκούς χρόνους. Οι προαναφερθείσες κτιριακές εγκαταστάσεις χρονολογούνται από τους πρώιμους ελληνιστικούς έως και τους ύστερους ρωμαϊκούς χρόνους.

 

«Αφορμή για την έρευνα στάθηκε η αποκάλυψη μιας ολόλιθης σαρκοφάγου αρχαϊκών χρόνων, η οποία εντοπίστηκε το 1984 στη θέση “Καμαρέτα Φανερωμένη”, όταν υπηρετούσα στην περιοχή. Η καλυπτήρια πλάκα της σαρκοφάγου φέρει μοναδική γραπτή παράσταση με δύο μνημειακούς λέοντες και ανθέμιο στο κέντρο. Δεν υπάρχει άλλο δείγμα μεγάλης ζωγραφικής στα αρχαϊκά χρόνια. Η ανάλυση των χρωστικών απέδειξε κάτι αξιοσημείωτο, τη χρήση αυγού ως συνδετικού υλικού, πράγμα που αποδεικνύει τη χρήση της ίδιας τεχνοτροπίας από τα προϊστορικά έως τα ελληνιστικά χρόνια. Εξωτερικά της σαρκοφάγου, σε ανώτερο στρώμα, βρέθηκε μοναδικός λύχνος παπποσιληνού κορινθιακού εργαστηρίου των ρωμαϊκών χρόνων, πράγμα που επίσης αποδεικνύει τη σημασία του χώρου»

αναφέρει η κ. Κόρκα.

 

Το 2013 οι εργασίες του προγράμματος ξεκίνησαν στον χώρο εντοπισμού της σαρκοφάγου ταυτόχρονα με τη διεξαγωγή μιας ευρείας κλίμακας επιφανειακής έρευνας. Αποκαλύφθηκε ο περίβολος της σαρκοφάγου νότια και ανατολικά αυτού, συστάδα από τέσσερις μονολιθικές σαρκοφάγους αρχαϊκών χρόνων μαζί με τους αποθέτες τους, αλλά και λακκοειδής τάφος ελληνιστικών χρόνων. «Στον λακκοειδή τάφο εντοπίστηκαν οστεολογικά κατάλοιπα από δύο ταφές, οι οποίες, από τα συνευρήματά τους αλλά και από τα τέσσερα χάλκινα νομίσματα κοπής Πτολεμαίου ΙΙΙ, χρονολογούνται στα τέλη του 3ου αι. π.Χ. Τα σπάνια αυτά νομίσματα βρίσκονται για πρώτη φορά σε ταφή. Είναι η εποχή των μαχών μεταξύ Αχαϊκής Συμπολιτείας, Μακεδόνων και Πτολεμαίου».

 

Τα νομισματικά ευρήματα δείχνουν ότι ο οικισμός πιθανότατα γνώρισε ιδιαίτερη οικονομική ανάπτυξη στη διάρκεια της δυναστείας των Σεβήρων. Συνεχίζοντας, προσθέτει ότι από τα κεραμικά ευρήματα ξεχωρίζουν τρία αγγεία που εντοπίστηκαν στο περιεχόμενο εξέχουσας παιδικής σαρκοφάγου με 53 χάλκινα και πήλινα αγγεία. Συγκεκριμένα, πρόκειται για τον μοναδικό σε σχήμα διπλό ασκό με την πλεκτή λαβή και την τριφυλλόστομη ηθμοειδή προχοή, με πολύ πλούσια διακόσμηση.

 

Επίσης, μοναδικά είναι και τα δύο κλειστά άωτα αγγεία, καθώς αντίστοιχά τους δεν έχουν εντοπιστεί.   22.1.2019 «Το ύφασμα του άρχοντα από το Λευκαντί» στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Και συμπληρώνει: «Στη θέση “θέατρο-λίμνη-νταμάρια” ανασκάφηκε τμήμα αρχαίας οδού. Το 2016, σε αγροτεμάχιο που βρίσκεται νοτιοανατολικά του αρχαίου δρόμου, στο δυτικό τμήμα του, εντοπίστηκε εκτεταμένο κτίριο με επιμέρους χώρους. Από το εσωτερικό των χώρων αυτών περισυνελέγη άφθονη κεραμική χρηστικών αγγείων, κυρίως ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων, πλήθος νομισμάτων, ανθεμωτό ακροκέραμο πρώιμων κλασικών χρόνων, επιζωγραφισμένη σίμη και ένα μαρμάρινο σπάραγμα αντίχειρα από άγαλμα φυσικού μεγέθους ρωμαϊκών χρόνων, ακέραιη πυξίδα και γυναικείο ειδώλιο ελληνιστικών χρόνων».

 

Ταυτόχρονα, στο ανατολικό άκρο του ίδιου αγροτεμαχίου αποκαλύφθηκε δίχωρο υπέργειο ταφικό μνημείο το οποίο χρονολογείται στον 1ο μ.Χ. αιώνα, ενώ η περίοδος χρήσης του έφτανε στον 4ο αι. μ.Χ. Ανθρωπολογικό υλικό βρέθηκε έντονα αναμοχλευμένο στο εσωτερικό μόνο των δύο κιβωτίων και ατάκτως ερριμμένο από λαθρανασκαφείς στο δάπεδο του κυρίως θαλάμου. Στο εσωτερικό διατηρούνταν καύσεις, χρυσή δανάκη Σικυώνας και χάλκινα νομίσματα, λύχνοι, οστέινη πόρπη, μολύβδινο ενώτιο και πλήθος οστράκων από συνανήκοντα αγγεία. Στον χώρο του προθαλάμου, εντός του ίδιου λακκοειδούς κεραμοσκεπούς τάφου, βρέθηκαν τα υπολείμματα εγχυτρισμού και τρεις βρεφικές ταφές».

 

Επιχρυσωμένα φύλλα στεφανιού μυρτιάς.

Κράμα χαλκού

 

Επιπρόσθετα, είναι αξιοσημείωτο ότι στην Κορινθία δεν έχει βρεθεί άλλο ταφικό μνημείο όμοιο με αυτό της Τενέας, με αυτή την εσωτερική διάταξη. Εξωτερικά του μνημείου και περιμετρικά αυτού εντοπίστηκαν τάφοι ρωμαϊκών χρόνων. Ο χώρος υπήρξε οργανωμένο νεκροταφείο ρωμαϊκών χρόνων, το οποίο οριζόταν από ταφικούς περιβόλους όπου περικλείονταν τόσο οι τάφοι που εφάπτονταν στο μνημείο όσο και αυτοί που εκτείνονταν βόρεια και ανατολικά του. Οι περισσότερες ταφές ήταν κτερισμένες εσωτερικά, περιμετρικά της κεφαλής ή στην περιοχή των κάτω άκρων.

 

Μεταξύ των κτερισμάτων συγκαταλέγονταν νομίσματα, κοσμήματα, αγγεία, λύχνοι και γυάλινα μυροδοχεία. Παράλληλα, βρέθηκαν ίχνη υποδημάτων και ξύλινων φορείων.   20.1.2019 8 άγνωστα εκθέματα από την πολύτιμη συλλογή του Αρχαιολογικού Μουσείου Πειραιά Παράλληλα, η κ. Κόρκα, υπογραμμίζει: «Σε τρεις από τους λύχνους διακρινόταν η υπογραφή του τεχνίτη: “Σπωσιανού”, “Γαληνός” και “Λούκιος”.

 

Ένας λύχνος έφερε στον δίσκο του παράσταση με τρεις μάσκες-προσωπεία θεάτρου, άλλος σκηνή με δύο μονομάχους (συνήθως κάτι τέτοιο υποδηλώνει την ύπαρξη θεάτρου στην περιοχή), άλλος τον Αινεία που εγκαταλείπει την Τροία κρατώντας στον ώμο τον ηλικιωμένο πατέρα του Αγχίση και από το χέρι τον μικρότερο γιο του Ασκάνιο, άλλος την Άρτεμη Λαφρία και, τέλος, ένας έφερε παράσταση με την Αφροδίτη και δύο ερωτιδείς.

 

Κάτω και εξωτερικά του προθαλάμου του μνημείου ανασκάφηκε ορθογώνια υπόγεια δεξαμενή ελληνιστικών χρόνων, κατασκευασμένη από πώρινους δόμους και επιχρισμένη εσωτερικά με ιδιαίτερα επιμελημένο και παχύ στρώμα υδραυλικού κονιάματος. Από το εσωτερικό της περισυνελέγη μεγάλη ποσότητα ζωοαρχαιολογικού υλικού, πλήθος επιζωγραφισμένων κεράμων αλλά και κεραμική ταφικών και τελετουργικών κυρίως αγγείων που χρονολογείται από τους ελληνιστικούς έως στους ρωμαϊκούς χρόνους. Μεταξύ άλλων, εντοπίστηκε και μια κεφαλή από ειδώλιο ταύρου.

 

Μεγάλη υπήρξε η συγκέντρωση καύσεων στο εσωτερικό του χώρου. Σε καύση εξωτερικά της βορειοδυτικής γωνίας της δεξαμενής βρέθηκε συγκέντρωση από έντεκα ακέραια μικκύλα αγγεία του 3ου αι. π.Χ.   Ο πλούτος και η ποικιλία των κτερισμάτων πιστοποιεί τη διαχρονική ευμάρεια της πόλης και των κατοίκων της. Βόρεια της δεξαμενής αποκαλύφθηκαν στιβαρές κατασκευές ελληνιστικών χρόνων. Από τις επιχώσεις στους χώρους αυτούς περισυνελέγη κεραμική ελληνιστικών κυρίως χρόνων, ειδώλιο περιστεριού και στατήρας κοπής Κορίνθου του 478-458 π.Χ.

Τα νομισματικά ευρήματα δείχνουν ότι ο οικισμός πιθανότατα γνώρισε ιδιαίτερη οικονομική ανάπτυξη στη διάρκεια της δυναστείας των Σεβήρων.

Στη συνέχεια οι τοίχοι αυτοί απολαξεύθηκαν σε σημεία τους, στα βόρεια, προκειμένου στο εσωτερικό τους να εγκιβωτιστούν τάφοι ελληνιστικών χρόνων. Όλες οι ταφές ήταν πλούσια κτερισμένες, κάποιες δε χρησιμοποιήθηκαν και στα ρωμαϊκά χρόνια. Ενδεικτικά αναφέρονται: επιχρυσωμένο χάλκινο στεφάνι με φύλλα και καρπούς μυρτιάς, χρυσό δαχτυλίδι, χάλκινα κάτοπτρα, εκ των οποίων το ένα έφερε επίθετη ανάγλυφη διακόσμηση έρωτα, χρωστικές ουσίες – ψιμύθια ερυθρού χρώματος, οστέινος κυλινδρικός γίγγλυμος, χρυσές δανάκες από νόμισμα Σικυώνας, μικκύλα αγγεία, ατρακτόσχημα και βολβόσχημα μυροδοχεία, οστέινες περόνες και σπάτουλες, κέλυφος αυγού, μικκύλα αγγεία, λάγηνος, σκύφοι, σιδερένιες στλεγγίδες, χάλκινα νομίσματα, γυάλινη ριπιδωτή φιάλη, χάλκινο ληκύθιο».

 

Αναμφίβολα, ο πλούτος αυτός ξεπερνά σχεδόν και εκείνον της Κορίνθου. Μεταξύ των ευρημάτων ξεχωρίζει δαχτυλίδι που φέρει σφραγιδόλιθο με απεικόνιση Σαράπιδος καθήμενου σε θρόνο, με τον Κέρβερο στην παραδοσιακή αναπαράστασή του με τις τρεις κεφαλές πλησίον του, ένας λύχνος κορινθιακού εργαστηρίου με παράσταση της Υγείας, θησαυρός τριών νομισμάτων που ανήκουν στις πρώτες κοπές της Κορίνθου ως ρωμαϊκής αποικίας και χρονολογούνται περί το 44-40 π.Χ. καθώς και αρχαϊκά νομίσματα του ίδιου νομισματοκοπείου, όπως ένας οβολός Κορίνθου του β′ μισού του 6ου αι. π.Χ. και ένα ασημένιο ημίδραχμο του α’ μισού του 5ου αι. π.Χ. Διαπιστώνεται ότι με επίκεντρο τη δεξαμενή και μετέπειτα το ρωμαϊκό ταφικό μνημείο εκτείνεται περιμετρικά οργανωμένο νεκροταφείο ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων, που στο σύνολό του απαριθμεί, από τα μέχρι σήμερα ανασκαφικά στοιχεία, τριάντα πέντε τάφους, πολλοί εκ των οποίων περιλαμβάνουν περισσότερες από μία ταφές.

 

Ο πλούτος καιΟ πλούτος και η ποικιλία των κτερισμάτων πιστοποιεί τη διαχρονική ευμάρεια της πόλης και των κατοίκων της. η ποικιλία των κτερισμάτων πιστοποιεί τη διαχρονική ευμάρεια της πόλης και των κατοίκων της.

 

Σε τρεις από τους λύχνους διακρινόταν η υπογραφή του τεχνίτη: “Σπωσιανού”, “Γαληνός” και “Λούκιος”. Νότια αρχαίου πηγαδιού που εντοπίστηκε το 2016 αποκαλύφθηκε τμήμα κτιρίου ρωμαϊκής εποχής, η χρήση του οποίου συνδέεται πιθανότατα με το πηγάδι. Η διερεύνηση του κτιρίου που εντοπίστηκε προς το τέλος της έρευνας θα συνεχιστεί.

 

«Η έρευνα στους χώρους αυτούς θα συνεχιστεί το επόμενο χρονικό διάστημα. Τα κτιριακά κατάλοιπα φανερώνουν συνεχείς παρεμβάσεις και αναδιαμορφώσεις εξαιτίας της μακράς περιόδου χρήσης τους. Τα μέχρι τώρα ανασκαφικά στοιχεία μαρτυρούν την ύπαρξη μιας καλά οργανωμένης και πολύ ακμαίας τοπικής κοινωνίας, από τους αρχαϊκούς έως και τους ύστερους ρωμαϊκούς χρόνους. Τα ανασκαφικά στοιχεία, τέλος, μας οδηγούν στην υπόθεση ότι ο οικισμός ενδεχομένως υπέστη τις συνέπειες της επιδρομής του Αλάριχου στην Πελοπόννησο το 396-397 μ.Χ. και ότι ίσως εγκαταλείφθηκε στα χρόνια των αβαροσλαβικών επιδρομών, στα τέλη του 6ου αιώνα μ.Χ.» καταλήγει η κ. Κόρκα.

 

Σε τρεις από τους λύχνους διακρινόταν η υπογραφή του τεχνίτη: "Σπωσιανού", "Γαληνός" και "Λούκιος".

 

 

Πηγή: www.lifo.gr