Δευ - Σαβ 9.00 - 21.00 Κυριακή ΚΛΕΙΣΤΑ

Δωροκάρτα!

Κάντε δώρo στους φίλους σας και τους συγγενείς από το σπίτι ! Διαλέξτε το ποσό που θέλετε και δώστε τους μία δωροεπιταγή για να την χρησιμοποιήσουν όποτε θέλουν και για όποιον προορισμό ή τουριστική υπηρεσία επιθυμούν. Επικοινωνήστε μαζί μας για πληροφορίες...

Ακολουθήστε μας

WordPress Gallery

Tel : (+30) 2102911366 & (+30) 2102928965

Σημεία αναχωρήσεων των εκδρομών: Ομόνοια - Πατησίων - Γαλάτσι

Top
Το Πήλιο είναι η τέλεια «γωνιά» της Ελλάδας. Μαυρογιάννης Travel
8330
post-template-default,single,single-post,postid-8330,single-format-standard,mkd-core-1.2.1,mkdf-social-login-1.3,mkdf-tours-1.4.1,voyage-ver-1.9,mkdf-smooth-scroll,mkdf-smooth-page-transitions,mkdf-ajax,mkdf-grid-1300,mkdf-blog-installed,mkdf-breadcrumbs-area-enabled,mkdf-header-standard,mkdf-sticky-header-on-scroll-up,mkdf-default-mobile-header,mkdf-sticky-up-mobile-header,mkdf-dropdown-default,mkdf-side-menu-slide-with-content,mkdf-width-470,mkdf-medium-title-text,wpb-js-composer js-comp-ver-6.0.3,vc_responsive
 

Το Πήλιο είναι η τέλεια «γωνιά» της Ελλάδας σύμφωνα με το Condé Nast Traveler

Mavrogiannis Travel | Απο το 1980 Ταξίδια, Εκδρομές , Μισθώσεις πούλμαν , Ταξιδιωτικά πακέτα / Νέα  / Το Πήλιο είναι η τέλεια «γωνιά» της Ελλάδας σύμφωνα με το Condé Nast Traveler
Ταξιδιωτικό Γραφείιο Μαυρογιαννης

Το Πήλιο είναι η τέλεια «γωνιά» της Ελλάδας σύμφωνα με το Condé Nast Traveler

Το αμερικανικό ταξιδιωτικό περιοδικό Condé Nast Traveler έκανε πρόσφατα εκτεταμένο αφιέρωμα στο Πήλιο, τραβώντας τα βλέμματα από τα δημοφιλή νησιά της Ελλάδας.

Η Ελλάδα δεν είναι τόσο γνωστή για το ηπειρωτικό της κομμάτι, αλλά για τα νησιά της. Το Πήλιο, όμως, με τις όμορφες ακτές του, τα ψαροχώρια και τις έρημες παραλίες φαίνεται να εντυπωσιάζει για διακοπές χαλάρωσης τους τουρίστες, τουλάχιστον σύμφωνα με το δημοσίευμα του Condé Nast Traveler, γνωστού ταξιδιωτικού περιοδικού που κυκλοφορεί από το 1987.

Ο συντάκτης του αφιερώματος, Anthony Sattin, αναφέρει ότι οι φίλοι του τελικά δεν υπερέβαλλαν όταν αναφέρονταν στο βουνό των Κενταύρων ως μια ξεχασμένη γωνιά της Ελλάδας, ο οποίος βρέθηκε εκεί και κατέγραψε τις εντυπώσεις του.

Το χειμώνα, όταν χιονίζει το επισκέπτονται από Αθήνα και Θεσσαλονίκη για σκι και παιχνίδι με το χιόνι, ενώ το καλοκαίρι, οι ίδιοι τουρίστες καταφτάνουν στις παραλίες του για κολύμπι και χαλάρωση. Ο ίδιος παρατηρεί, μάλιστα, ότι υπάρχουν πολιτισμικές διαφορές ανάμεσα στα παραλιακά και τα ορεινά χωριά, τις οποίες δεν αναγνώρισε από την αρχή.

Τα καλντερίμια, τα αρχοντικά, το ούζο, τα πέτρινα σπίτια, όλα κερδίζουν τις εντυπώσεις, αλλά οι ακτές φαίνεται να υπερτερούν, με τον συντάκτη να έχει ξεχωρίσει τις αγαπημένες του να είναι η παραλία Μικρό, που μοιάζει σαν να πέφτεις στο βαθύ γαλάζιο και η Πάλτση με τους πράσινους λόφους τριγύρω.

Το βουνό των Κενταύρων

Το Πήλιο είναι γνωστό ως βουνό των Κενταύρων καθώς η μυθολογία θέλει να το κατοικούν  οι Κένταυροι. Οι Κένταυροι ήταν μυθολογικά πλάσματα της αρχαιότητας, όπου εικονογραφούνται ως μισοί άνθρωποι και μισοί άλογα. Η ύπαρξή τους οφείλεται κατά την επικρατέστερη εκδοχή του μύθου στην ασέβεια που επέδειξε ο Ιξίωνας,  βασιλιάς των Λαπιθών, που  αφού προκάλεσε την οργή ανθρώπων και θεών  με την αποτρόπαια δολοφονία του πατέρα της μνηστής του, βρήκε καταφύγιο στο Δία. Εκεί διαπράττοντας για δεύτερη φορά ύβρη επιχειρεί να βιάσει την θεά Ήρα, τη σύζυγο του Δία. Ο Δίας επιχειρώντας να τον τιμωρήσει δίνει τη μορφή της Ήρας σε μια Νεφέλη  και ο Ιξίωνας επιχειρεί να σμίξει με αυτή. ‘

Τότε ο Δίας τον δένει σε πυρωμένο τροχό που γυρνούσε ασταμάτητα στον αέρα. Από την ένωση του Ιξίωνα με την Νεφέλη γεννήθηκε ένα αποκρουστικό πλάσμα ο Κένταυρος και από την ένωση του Κενταύρου με τις φοράδες της Μαγνησίας γεννήθηκαν οι Ιπποκένταυροι,  πλάσματα με πόδια και ουρά αλόγου, κεφάλι και χέρια ανθρώπου.

Στο Πήλιο έλαβε χώρα η Κενταυρομαχία κατά την οποία συγκρούστηκαν οι Κένταυροι με τους Λάπιθες. Η αφορμή για την Κενταυρομαχία δόθηκε από τον Ευρυτίωνα, βασιλιά των Κενταύρων, ο οποίος καλεσμένος στο γάμο του βασιλιά των Λαπιθών επιχείρησε να απαγάγει τη νύφη, την Ιπποδάμεια. Ο Πειρίθοος , ο βασιλιάς των Λαπιθών, συνέλαβε τον Ευρυτίωνα και του έκοψε τα αυτιά και τη μύτη. Στη σφοδρότατη μάχη που ακολούθησε νικητές αναδείχθηκαν οι Λάπιθες, χάρη στην συνδρομή του Θησέα.

Αν και οι Κένταυροι απεικονίζονται ως τρομερά πλάσματα , ο Κένταυρος Χείρωνας αποτέλεσε μια εξαίσια μορφή της μυθολογίας. Λόγω της καταγωγής του από το Κρόνο και την νύμφη Φιλύρα, υπήρξε ανώτερη φύση από τους άλλους Κενταύρους. Ο Χείρωνας είχε τη μορφή Κενταύρου καθώς ο Κρόνος επιθυμώντας διακαώς να σμίξει με την πανέμορφη Ωκεανίδα, πήρε μορφή αλόγου και τη κυνήγησε μέχρι το Πήλιο. Από την ένωση αυτή γεννήθηκε ο Κένταυρος Χείρωνας.

Ο Χείρωνας κατά τη μυθολογία ανέλαβε τη διαπαιδαγώγηση σπουδαίων ηρώων και προσωπικοτήτων όπως του Ιάσονα, Ηρακλή, Αχιλλέα  και Ασκληπιού. Ο ίδιος ήταν  φημισμένος για τις γνώσεις του στις φυσικές επιστήμες, την ιατρική , την αστρονομία, τη φιλοσοφία ,  τη μουσική. Επιπλέον οι γνώσεις του στη βοτανολογία ήταν σημαντικές καθώς τον βοήθησαν να αναπτύξει την ιατρική  και  τις  θεραπευτικές του ικανότητες. Το Πήλιο του πρόσφερε κάθε είδους βότανο με ιαματικές ιδιότητες.

Ο θάνατος του Χείρωνα επήλθε από τον Ηρακλή, που κατά τον τρίτο άθλο του, κυνηγώντας τον Κάπρο τραυμάτισε άθελά του τον δάσκαλό του με το τόξο του, το οποίο έφερε το τρομερό δηλητήριο της Λερναίας Ύδρας.
Στο Πήλιο υπάρχουν κάποια σπήλαια που φέρονται ως κατοικίες των Κενταύρων π.χ. Σπηλιά Κενταύρων στο Μούρεσι, η Σπηλιά του Χείρωνα στις Μηλιές, η Σπηλιά του Χείρωνα στη Μηλίνα.

Πήλιο και κουζίνά

Ανακαλύψτε στις παραδοσιακές ταβέρνες την Πηλιορείτικη κουζίνα, πλημμυρισμένη από την μοσχοβολιά της παράδοσης και την αστείρευτη γνώση της έμπειρης νοικοκυράς, δημιουργώντας συνταγές που η ομορφιά τους βρίσκεται στην απλότητα και στο συνδυασμό των υλικών της.

Η Πηλιορείτικη κουζίνα στηρίζεται σε απλά πρωτογενή υλικά από το βουνό,  αρωματικά βότανα, ρίγανη, θυμάρι, τσάι, θρούμπι, χόρτα, φτέρες, σπαράγγια, τσιτσιραύλα, μανιτάρια, κάστανα, καρύδια κ.ά. Από τους μικρούς μπαξέδες υπέροχα ζαρζαβατικά και μυριστικά. Τα ντόπια κρέατα από την οικόσιτη (ζωϊκή) παραγωγή και τα ψάρια από τις θάλασσες του Αιγαίου και του Παγασητικού κόλπου.

Σημαντικό ρόλο στην διαμόρφωση της Πηλιορείτικης κουζίνας έπαιξαν οι μετακινήσεις πληθυσμών από την εποχή της Τουρκοκρατίας, όπως Βλάχοι, Αρβανίτες, Ηπειρώτες, Θεσσαλοί, νησιώτες κ.ά., οι οποίοι αναμείχθηκαν με τους ντόπιους και επηρέασαν με τον πολιτισμό τους, τις παραδόσεις και τις διατροφικές τους συνήθειες.

Οι Πηλιορείτισσες νοικοκυρές με μεράκι και φαντασία μαγείρευαν το φαγητό σε τσουκάλια και χαλκώματα σε σιγανή φωτιά και κάθε εποχή είχε τα δικά της φαγητά. Το καλοκαίρι έστρωναν το Πηλιορείτικο τραπέζι με τα κηπευτικά και τα θαλασσινά, ενώ τον χειμώνα την τιμητική τους είχαν ο τραχανάς και το κατσαμάκι, η φασολάδα και οι φακές, τα ρεβίθια και οι σούπες.

Τα Χριστούγεννα, το Πάσχα, τις Απόκριες, στα πανηγύρια και στις γιορτές ιδίως του νοικοκύρη, σε χαρές (αρραβώνες, γάμους, βαπτίσια) ή σε λύπες (ξενιτεμούς, θανάτους, αρρώστιες).

Τα Χριστούγεννα έσφαζαν τον χοίρο, κάτι που γίνεται και σήμερα στα χωριά του Πηλίου. Έφτιαχναν λουκάνικα, παστά και μαγείρευαν χοιρινό με πράσο, σέλινο ανήμερα τα Χριστούγεννα. Κότα σούπα και ψητό χοιρινό στη χόβολη ή όποιο άλλο κρέας με πιλάφι που το έλεγαν του «Χριστού το φαΐ». Την Πρωτοχρονιά το Πηλιορείτικο τραπέζι είχε κότα γεμιστή ή κούρκο (γάλο) με κάστανα, καρύδια, σταφίδες, κιμά, κρεμμύδι -όλα καρβουρδισμένα-, φρούτα και κόκκινο κρασί.

Ανήμερα το Πάσχα έτρωγαν μαγειρίτσα και γλεντούσαν στην πλατεία του χωριού μετά το κάψιμο του Ιούδα μέχρι αργά το βράδυ με φαγητά, τραγούδια, και χορούς που πρώτοι «έσερναν» ο παπάς και οι άρχοντες του χωριού. Την Δευτέρα του Πάσχα έψηναν το αρνί στη σούβλα ή στο χωριάτικο φούρνο και προετοιμάζονταν για ένα νέο γλέντι.

Στους γάμους έφτιαχναν συνήθως ρύζι με κατσίκι ή αρνί και κερνούσαν μπακλαβά που είχε συμβολική σημασία για το ζευγάρι.

Στα Πανηγύρια -που γίνονται έως και σήμερα- στις μεγάλες πλατείες κάτω από τα πλατάνια, μαγείρευαν κρέας με ρύζι συνοδευμένο με ντόπια κρασιά, τραγούδι και χορό μέχρι πρωΐας.

Του Άϊ Γιωργιού οι κτηνοτρόφοι της κάθε περιοχής προσέφεραν το κρέας (αιγοπρόβατα και μοσχάρι), διατηρώντας το έθιμο της θυσίας των Αμνών στη Χάρη του Αγίου και το αποκαλούν «Το φαγητό του Αγίου». Είναι μια παλιά συνταγή που μας έρχεται από το 1756 και μεταφέρεται από γενιά σε γενιά στο σήμερα. Το φαγητό είναι κομμάτια κρέατος, κρεμμύδια, ντομάτα, βούτυρο, αλάτι, πιπέρι και σπασμένο σιτάρι.

Υπάρχουν και πολλά νηστίσιμα πανηγύρια, όπως του Άϊ Γιάννη του Προδρόμου στις 29 Αυγούστου. Μοιράζουν κουκόφαβα είναι ένα χυλό από κουκιά με κρεμμύδι χωρίς λάδι, λόγω νηστείας. Απαγορεύεται η κατάλυση του ποτού ακόμα και σήμερα, ιδιαίτερα του μαύρου κρασιού που θυμίζει το αίμα που χύθηκε κατά τον αποκεφαλισμό του Αγίου. Την παραμονή του Αγίου όμως γλεντούν τρώνε κατσίκι με ρύζι που ψήνουν σε μεγάλα τσουκάλια στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας. Πίνουν άφθονο κρασί, τραγουδούν και χορεύουν μέχρι πρωίας.

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΠΗΛΙΟΥ

Πολλά από αυτά τα έθιμα έχουν διατηρηθεί μέχρι και σήμερα. Εκτός από τα έθιμά του το Πήλιο έχει κρατήσει μέχρι και σήμερα τις γεύσεις και τις μυρωδιές του, τις σπιτικές συνταγές με τα μυστικά τους. Η παραδοσιακή κουζίνα του Πηλίου, στηρίχθηκε σε απλά πρωτογενή υλικά τα οποία υπήρχαν στον τόπο δημιουργώντας θεσπέσιους γευστικούς συνδυασμούς. Στην Πηλιορείτικη κουζίνα πρωτοστατούν υλικά από τη φύση, όπως μανιτάρια, κάστανα, καρύδια, χόρτα, φτέρες, βατόμουρα, μήλα και ένα σωρό μυρωδικά από το βουνό των Κενταύρων.

Το πιο διάσημο πιάτο σε όλο το Πήλιο, είναι αναμφίβολα το σπεντζοφάι. Ένα κλασικό τυπικό φαγητό, που γίνεται με ντόπιο λουκάνικο (παρασκευάζεται από γίδινο, πρόβειο και λίγο χοιρινό κρέας), πράσινες πιπεριές, σάλτσα ντομάτας και τουλάχιστον μια σπέντζα (καυτερή πιπεριά).

Post Tags: